Ηθικός αίνος για τον τροπαιοφόρο Άγιο Γεώργιο, στον Άγιο Γεώργιο Ακαδημίας Πλάτωνος !

Ηθικός αίνος για τον τροπαιοφόρο Άγιο Γεώργιο,
στον Άγιο Γεώργιο Ακαδημίας Πλάτωνος !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μέσα στον κατάφορτο από συγκίνηση λαό του 4-ου Διαμερίσματος της Αθήνας, αλλά και άλλων ευσεβών χριστιανών που προσήλθαν για να τιμήσουν την μνήμη του τροπαιοφόρου Αγίου Γεωργίου, εορτάστηκε σήμερα Δευτέρα 23-4-2018 στον λαμπρηφόρο ναό του Αγίου Γεωργίου Ακαδημίας Πλάτωνος, η σεπτή μνήμη του «ενδόξου λέοντος» και «πολύφωτου αστέρος» της ορθοδοξίας μας Αγίου Γεωργίου. Του ενάρετου Γεωργίου, που θυσίασε την έξοχη στρατιωτική καριέρα του, την υψηλή κοινωνική του καταγωγή, αλλά και αυτήν την ίδια του την ζωή, για να διατρανώσει την απαρασάλευτη πίστη στην Χριστιανοσύνη μας. Και ήταν η γλυκιά αύρα του σημερινού ανοιξιάτικου απογεύματος, γονιμοποιημένη από την «θεία ατμόσφαιρα» της μνήμης του Αγίου, αλλά και την ακένωτη ιστορικότητα της ξεχωριστής σε ομορφιά περιοχής της Ακαδημίας Πλάτωνος, που προσέφεραν στο χριστεπώνυμο πλήθος μοναδικήν ηθική ανάταση.

Της λειτουργίας χοροστάτησε ο σεπτός επίσκοπος κ.κ. Θεοδώρητος, συνεπικουρούμενος από τον προϊστάμενο του λαμπροστόλιστου σε βυζαντινή μεγαλοπρέπεια ναού του Αγίου Γεωργίου, αρχιμανδρίτη κ-ο Χριστόδουλο Κατσαντωνόπουλο, αλλά και άλλους ιερείς που συμμετείχαν ευλαβικά για να τιμήσουν την μνήμη του αγίου. Με το πέρας της λειτουργίας επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνας του μάρτυρος Γεωργίου, στους περιμετρικούς δρόμους του ναού. Παρούσα στην πομπή και η  φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, που λάμπρυνε την τελετή, με το ωραίο της ηχόχρωμα και τους χαρμόσυνους παιάνες της. Καθώς και τμήμα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, που τίμησε με την  ευγενή παρουσία του την εορτή. Και μέσα σε αυτή την κατανυκτική ανοιξιάτικη ατμόσφαιρα οι ευλαβείς κάτοικοι της περιοχής, έραιναν ένδακρεις την σεπτή εικόνα του Αγίου Γεωργίου και προσεύχονταν στη μνήμη του, για να αντλήσουν ψυχικές δυνάμεις, αντίπερα στις αντιξοότητες και τις δυσκολίες της άστατης εποχής μας, αλλά και για να τιμήσουν την πολυδύναμη προσφορά και συμβολή του στην ορθοδοξία. Συγκινητική η στάση που έγινε απέξω από το παράρτημα του αρχηγείου του Πυροσβεστικού Σώματος, για να ψαλλεί δέηση υπέρ των πεσόντων του τιμημένου Σώματος, αλλά και της πολυεδρικής προσφοράς του, στην ελληνική κοινωνία.

Με την επάνοδο της εικόνας στην εκκλησία, ο σεπτός επίσκοπος κ.κ. Θεοδώρητος, αφού διεβίβασε το ευγενές και πανανθρώπινο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, που καλούσε τους πιστούς, να σφυρηλατήσουν την πίστη τους στην Ορθοδοξία και να εγκολπωθούν το θυσιαστικό μήνυμα του αδαμάντινου μάρτυρος της Ορθοδοξίας Αγίου Γεωργίου, διατράνωσε την πεποίθησή του, ότι παρόλες τις προσπάθειες που καταβάλλονται από ποικυλώνυμα κέντρα, για την αποχριστιανοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και την αποδόμηση της πολιτισμικής μας ταυτότητας και των οικογενειακών μας παραδόσεων, που είναι εμποτισμένες από τα ιερά νάματα της ορθοδοξίας, τελικώς ο χριστιανισμός και για την ηθική του υπεροχή, θα επικρατεί εσαεί και θα είναι το κεντρικό πολιτισμικό σημείο αναφοράς του ελληνισμού. Εν συνεχεία τον λόγο έλαβε ο πατέρας Χριστόδουλος και ευχαρίστησε ολόθερμα όλους τους συντελεστές της άψογης υλοποίησης της ιεράς πανηγύρεως στον Άγιο Γεώργιο της Ακαδημίας Πλάτωνος. Τις κυρίες της ερανικής επιτροπής, του φιλοπτώχου ταμείου, το ενοριακό συμβούλιο, τους ευγενείς εθελοντές, που με τόση  αγάπη και ηθική φροντίδα, επιμελήθηκαν τον στολισμό και τις προετοιμασίες του ναού, την φιλαρμονική του Δήμου Αθήνας, την Ελληνική Αστυνομία για την άψογη τήρηση των μέτρων τάξης, τους Ερυθροσταυρίτες και προπαντός τους ευγενείς χριστιανούς, που με τόσον ζήλο, άφησαν τις υποχρεώσεις τους και έδωσαν το δυναμικό παρόν στο εορταστικό διήμερο. Τέλος παράλληλα με τον εθνικό ύμνο, κάλεσε σε προσευχή όλους τους πιστούς, για την αποφυλάκιση των δυο αδίκως κρατουμένων στρατιωτικών μας, στις τουρκικές φυλακές της Ανδριανούπολης. Παρόντες και εμείς δυναμικά στην σεπτή τελετή, με τον επικεφαλής της πρωτοβουλίας «Η Αθήνα είμαστε εμείς» κ-ο Χρήστο Τεντόμα και άλλα στελέχη, για να αρδεύσουμε ηθικές δυνάμεις, από τον μεγαλομάρτυρα Άγιο Γεώργιο και να τιμήσουμε την ευλαβή μνήμη του.

Χρόνια Πολλά, αγαπημένοι μας Αθηναίες και Αθηναίοι και ο τροπαιοφόρος Άγιος Γεώργιος, να ευλογεί εσάς και τις σεβαστές οικογένειές σας και να σας χαρίζει υγεία και ηθική ευημερία, στην ενάρετη ζωή σας !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Τα βαριετέ της «Όασης», των «Πεύκων και η Νινή Ζαχά, ξεσηκώνουν την μεταπολεμική Αθήνα !!!

Τα βαριετέ της «Όασης», των «Πεύκων και η Νινή Ζαχά,
ξεσηκώνουν την μεταπολεμική Αθήνα !!!

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Τα ποικίλα προβλήματα που αντιμετωπίζει μεταπολεμικά η Αθήνα, με την έξοδο από το φάσμα της οδυνηρής γερμανικής σκλαβιάς, όπως της λειψυδρίας, της επάρκειας των βασικών καταναλωτικών αγαθών, τσιγάρων, ρουχισμού κ.α., αλλά και του πολύτιμου αγαθού της ενημέρωσης ελλείψει ραδιοφώνων, δεν κάμπτουν το ηθικό των Αθηναίων και την ακόρεστη δίψα τους για ζωή. Ακοίμητη είναι η καλλιτεχνική παραγωγή της Αθήνας και σαν μανιτάρια, ξεφυτρώνουν τα βαριετέ, τα αναψυκτήρια και οι κινηματογράφοι της !

Ήδη από τις αρχές του Μαΐου τον τόνο έδιναν τα δυο εκλεκτά κέντρα του Ζαππείου η «Όαση» και τα «Πεύκα». Στην «Όαση» φημολογείτο ότι θα εμφανίζονταν η Ντιριντάουα που ήταν τότε στο απόγειο της δόξας της και σαγήνευε τα αθηναϊκό κοινό. Αλλά σ΄ αυτή την κατεύθυνση κινούνταν και οι θεατρικοί επιχειρηματίες της «Όασης» Γ. Νέγρης και Φ. Μιχαλάτος, που ήταν διατεθειμένοι επενδύοντας, να παρουσιάσουν ένα υπερθέαμα στο αθηναϊκό κοινό. Είχαν διερευνήσει άλλες σημαντικές καλλιτεχνικές φίρμες της εποχής και προσδοκούσαν να εντάξουν στο δυναμικό της «Όασης» ότι λαμπρότερο καλλιτεχνικά κυκλοφορούσε τότε.  Στο ρόστερ του εκλεκτού αυτού βαριετέ περιλαμβάνονταν οι περίφημες αδελφές Άννα και Μαρία Καλουτά, Κώστας Δούκας, Ορέστης Μακρής, Κορνηλία Βλαχοπούλου, Μητσάρας, Άννα Φιλίδου, Μίμης Σιμόπουλος και Δώρα Καρυώτου. Στο τραγούδι ο κραταιός Νίκος Γούναρης και η ταλαντούχος Ρένα Βλαχοπούλου, απογείωναν το κοινό. Ιδιαίτερα ο Νίκος Γούναρης με τις επιτυχίες του : «Ποιος σε πήρε και μου ΄φυγες», «Και τι δεν θα ΄δινα», στην κυριολεξία έσπαζε τα ταμεία της «Όασης». Όμως την καλλιτεχνική πανδαισία της «Όασης» επικουρούσαν στο χορό δυο ακόμα φωτεινά καλλιτεχνικά αστέρια, η Λίντα Άλμα και  ο Γιάννης Φλερύ.  Στο μικρόφωνο ως κονφερασιέ «ζωγράφιζε» ο Ορέστης Μακρής, τα κείμενα έγραφε ο διακεκριμένος σεναριογράφος Νίκος Φατσέας και στο ορχηστρικό κομμάτι δέσποζε η ορχήστρα του μαγικού Μιχάλη Σουγιούλ. Η «Όαση» άνοιξε τις πύλες της για το κοινό στις 4 Μαΐου του 1946 και όπως ανεμένετο προξένησε με τον γαλαξία των αστέρων που είχε συγκεντρώσει στο δυναμικό της, πανδαιμόνιο στην καλοκαιρινή διασκέδαση των Αθηναίων. Ακόμα πέρα από το μοναδικό καλλιτεχνικό της πρόγραμμα, το μαγαζί διέθετε και θεσπέσια κουζίνα. Έτσι δημιουργούνταν ουρές στα ταμεία για να εξασφαλίσουν το πολυπόθητο εισιτήριο. Στο απόγειο της εισπρακτικής του επιτυχίας, το μαγαζί σε μια ημέρα εισέπραξε 7 εκατομμύρια δραχμές. Ποσό μαμούθ για την εποχή !!! Ενώ και κάθε Παρασκευή η «Όαση» διοργάνωνε διαγωνισμό ταλέντων. 

Αλλά μια εβδομάδα αργότερα από τα εγκαίνια της «Όασης», ανοίγει και το άλλο βαριετέ «Τα Πεύκα», που στο βαρύ πυροβολικό του διαθέτει την ορχήστρα του λαμπρού Τάκη Μωράκη, αλλά και τον ηθοποιό Νίκο Σταυρίδη. Κονφερασιέ στα «Πεύκα» είναι ο ταλαντούχος Γιώργος Οικονομίδης μετέπειτα μεγάλη δόξα του «Άλσους», στο Πεδίον του Άρεως ! Τον θίασο των «Πεύκων» απαρτίζουν το ζεύγος Μανέλη – Ζαχά, ο Γιάννης Σπαρίδης, ο Νίκος Σταυρίδης και η νεαρή Σμάρω. Στα χορευτικά νούμερα δεσπόζουν οι σπουδαίοι Απόστολος Γαβριηλίδης, Μίμης Μοσχόπουλος, και η Ν. Φιλοσόφου. Ακόμη στο δυναμικό του βαριετέ ήταν Καλή Καλό, το «Τρίο Λορέντζο», η Ήρα Μαρκοπούλου και στο τραγούδι η Κούλα Νικολαίδου. Σαφώς ένα σπουδαίο και αντάξιο της «Όασης» καλλιτεχνικό ρόστερ !

Στον καλλιτεχνικό οργασμό όμως αυτής της περιόδου ανοίγουν και άλλα σημαντικά μαγαζιά. Στις 18 Μαΐου του 1946, ανοίγει τις πόρτες του κέντρο «Πάρκ» στο Πεδίον του Άρεως, θεατρική επιχείρηση των Γρηγ. Κολυβάκου και Ανδρέα Μακρή. Στο σχήμα του «Πάρκ» πρωταγωνιστούσε η ορχήστρα του Γιάννη Βέλλα και στο τραγούδι ήσαν ο αισθαντικός Φώτης Πολυμέρης, η γλυκιά μελαχρινή Μάγια Μελάγια και η Μπέσσυ Μάρντεν. Στο βιολί ξεχώριζε ο βιρτουόζος Βάγιας Δεληγιάννης που απογείωνε με το δοξάρι του τους φανατικούς του μαγαζιού. Ενώ μέσα σ΄ αυτόν τα καλλιτεχνικό οργασμό ξεκίνησε και ο θερινός κινηματογράφος «Αίγλη» στο Ζάππειο και το ομώνυμο αναψυκτήριο, με την ορχήστρα του Αλέκου Γεωργιάδη. Αλλά το μεγάλο γεγονός για τους κινηματογράφους το θέρος του 1946, είναι τα εγκαίνια του εκλεκτού καλοκαιρινού κινηματογράφου «Μέντια Λούζ», στην Κυψέλη, στην γωνία Φωκίονος Νέγρη και Επτανήσου. Στην αβάντ πρεμιέ του κινηματογράφου την 1-η Ιουνίου 1946, η εξαιρετική ταινία «Ας μην ξημέρωνε ποτέ», με τους Ολίβια ντε Χάβιλαντ, Σάρλ Μπουαγιέ και Πώλετ Γκοντάρ.

Όμως από το καλλιτεχνικό πεδίο έρχεται και μια άλλη είδηση που προξενεί έκπληξη και περηφάνια στους Αθηναίους. Στις εφημερίδες κυκλοφορεί η είδηση, ότι η ταλαντούχος καλλιτέχνης Νινή Ζαχά αποτελεί την  πρώτη ελληνίδα που φεύγει για την Αμερική, με επίσημο καλλιτεχνικό συμβόλαιο. Το γεγονός αυτό προξενεί ηθική ανάταση και θαυμασμό στον λαό της Αθήνας, που αισθάνεται πως παρόλα τα προβλήματά του, κατακτά τις μεγάλες καλλιτεχνικές σκηνές. Την νεαρή Νινή Ζαχά, ένα καλλιτεχνικό παιδί θαύμα της εποχής, είχαν παρακολουθήσει πρίν ένα χρόνο στο κέντρο «Μαϊάμι» δυο αμερικανοί στρατιωτικοί, τους είχε στην κυριολεξία εκστασιασθεί με το ταλέντο της και έτσι με το που επέστρεψαν στην Αμερική και αποστρατεύτηκαν, δρομολόγησαν την μετάβασή της στις ΗΠΑ, για μια λαμπρή καλλιτεχνική καριέρα. Κατά σατανική σύμπτωση οι δυο αμερικανοί στρατιωτικοί Μπόμπ Κάρτερ και Λούις Άγκαχαρντ ήταν θεατρικοί επιχειρηματίες και με το που είδαν το εκπληκτικό ταλέντο της μικρής Νινής Ζαχά, άδραξαν την ευκαιρία για να την «τραβήξουν» στην Αμερική. Χάρις στους δυο αυτούς πλέον μέντορές της, η νεαρή Νινή Ζαχά, είχε κλείσει ένα μοναδικό προνομιακό συμβόλαιο με το «Ρεπάμπλικ Μπρόντγουέι Βάριετι» στην Νέα Υόρκη. Όπως ανέφεραν οι εφημερίδες της εποχής η ταλαντούχος καλλιτέχνης θα ελάμβανε μισθό 3.000 δολάρια το μήνα, την μεγαλύτερη δυνατή αμοιβή, που δίνονταν σε εκτελεστές βαριετέ. Ως προκαταβολή μάλιστα οι αμερικανοί είχαν στείλει στην Νινή Ζαχά 6.000 δολάρια. Παράλληλα όμως με το βαριετέ η Νινή Ζαχά θα συμμετείχε και στον κινηματογράφο και επομένως θα ταξίδευε στο Χόλυγουντ ! 

Έτσι κινούνταν το ιστορικό εκκρεμές στην αθηναϊκή κοινωνία τα θέρος του 1946 και ενώ οι Αθηναίοι αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα, είχαν άφθονη καλοκαιρινή διασκέδαση και ακμαίο ηθικό !!!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος (Μέρος Τριακοστό Έβδομο)

Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος  (Μέρος Τριακοστό Έβδομο) 

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Το μεγάλο εθνικό όνειρο έπαιρνε σάρκα και οστά. Με εξαίρεση την Βόρειο Ήπειρο, την Κύπρο και τα Δωδεκάνησα που διατηρούσαν οι Ιταλοί, η Ελλάδα εκπλήρωνε τους εδαφικούς της στόχους.  Πως εξελλίσονταν τα πράγματα όμως στο εσωτερικό της χώρας;  Ο Βενιζέλος αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση και πάλι επιχείρησε την εφαρμογή ενός ευρύτατου μεταρρυθμιστι-κού προγράμματος. Όμως ήταν νωπές οι μνήμες απο τον μέχρι χθές διχασμό, όπως και το αίμα πολλών Βενιζελικών, που είτε είχαν δολοφονηθεί, είτε είχαν υποστεί τα πάνδεινα απο το καθεστώς τρομοκρατίας των Κωνσταντινικών. Και ο Βενιζέλος παρότι ήταν μεγάλος ηγέτης, μετά τον Καποδίστρια ο μεγαλύτερος πολιτικός άνδρας της συγχρόνου ιστορίας της Ελλάδος, διολίσθησε στην παγίδα της αντεκδίκησης. Ξεκίνησε για να υπάρξει εκτόνωση των οπαδών του ένα κύμα διωγμών που έβαλε και πάλι τον τόπο σε περιπέτειες και υπονόμευε την αναπτυξιακή του πορεία. Ήρε την μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, των δικαστικών και των στρατιωτικών και προέβη σε μαζικές απολύσεις χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Στους δυόμιση περίπου χιλιάδες ανέρχονται οι φίλα προσκείμενοι στον Κωνσταντίνο στρατιωτικοί, σε αρκετές χιλιάδες οι δημόσιοι υπάλληλοι και σε εκατοντάδες οι δικαστικοί που απολύθηκαν για να εκτονωθεί το μένος εναντίον των Κωνσταντινικών. Σε τέτοια επικίνδυνα και ολισθηρά μονοπάτια οδηγούν τον τόπο τα πολιτικά μίση και η έξαψη των παθών. Απεκαθάρη η κρατική μηχανή απο τους φίλους του Κωνσταντίνου και ενώ φαινομενικά η χώρα όδευε στην πρόοδο και την ανάπτυξη, στην πραγματικότητα το μίσος του διχασμού – απο τους τώρα διωχθέντες – εξετείνετο. Και αυτή όμως ωστόσο η επίπλαστη πολιτική ηρεμία και γαλήνη για την Ελλάδα δεν κράτησε πολύ. 

Με έναν εντελώς αναπάντεχο και αινιγματικό τρόπο πέθανε στις 20 Οκτωβρίου του 1920 ο βασιλιάς Αλέξανδρος ο Α΄ απο δάγκωμα πιθήκου στον κήπο των ανακτόρων. Στη θέση του η Βουλή ως αντιβασιλέα εξέλεξε τον τιμημένο ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη. Και την 1-η Νοεμβρίου του 1920 έγιναν οι απο καιρό αναμενόμενες εθνικές εκλογές. Και συνέβη το απίστευτο και παντελώς αψυχολόγητο, ο Ελευθέριος Βενιζέλος να υποστεί ήττα !!! Ο μεγάλος νικητής του Α΄ παγκοσμίου πολέμου, των Βαλκανικών πολέμων, ο πολιτικός που με την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών πραγματοποίησε το όραμα της Μεγάλης Ιδέας προσφέροντας στην ελληνική πατρίδα εδαφική κυριαρχία σε όποιο χώμα ζούσε ελληνική ψυχή, έχανε με ανερμήνευτο πρός πάσα λογική τρόπο τις εθνικές εκλογές. Έτσι είχε γράψει η ιστορία, που με τους αδιόρατους μηχανισμούς της οδηγεί τα πράγματα σε απρόσμενες κατευθύνσεις. Όμως αυτή η πολιτική έκπληξη δεν μας είναι πρωτοφανής. Μας αναρριπίζει στη μνήμη όπως ήδη έχουμε σημειώσει τον μεγάλο θεσμικό εκσυγχρονιστή της Ελλάδος Χαρίλαο Τρικούπη, που ενώ είχε σημειώσει λαμπρά επιτεύγματα στην εσωτερική και την εξωτερική του πολιτική, τελικώς έχανε τις εκλογές ... Αλλά και την απρόσμενη ήττα του επίσης μεγάλου πολιτικού τέκνου της Ελλάδος Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, που έχανε τις εκλογές, μόνο λίγους μήνες μετά την τεράστια επιτυχία της ενσωμάτωσης στην ελληνική επικράτεια της Άρτας και της Θεσσαλίας. Οι παραπάνω ανεξήγητες με την πολιτική λογική ήττες, συνιστούν όμως και ένα μεγάλο δίδαγμα για την αντιμετώπιση απο τον ελληνικό λαό, κομμάτων και πολιτικών αρχηγών που τόσα έχουν προσφέρει στον τόπο. Ίσως όμως να μας υποδεικνύουν ότι σε κάποιες φάσεις της ιστορικής μας πορείας, ο ελληνικός λαός δεν κρίνει την πολιτική ηγεσία του απο τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες της, αλλά με διαφορετικά κριτήρια που συναρτώνται με την πολιτική επικοινωνία και ψυχολογία. Στην ιστορική φωτογραφία, ο Ελευθέριος Βενιζέλος στο Στάδιο στις 14 Σεπτεμβρίου 1920, με τον ναύαρχο Π. Κουντουριώτη και τον αρχιστράτηγο Λεωνίδα Παρασκευόπουλο, περιμένοντας τον βασιλιά Αλέξανδρο, για να εορτάσουν πανηγυρικά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών, με την οποία υλοποιείτο η Μεγάλη Ιδέα της Ελλάδας των δυο ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Και όμως μόλις ενάμισι μήνα μετά, στις εκλογές της 1-ης Νοεμβρίου 1920, ο ελληνικός λαός, θα πλήρωνε τον μεγάλο ηγέτη και οραματιστή Ελευθέριο Βενιζέλο, με το πικρό ποτήρι της συντριπτικής εκλογικής ήττας !!! Έτσι το ΄ θελε η ιστορία με τις περίεργες και ανεξήγητες με την λογική τροπές της …. Συνεχίζεται …

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
 www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Με άφατη συγκίνηση και μεγαλοπρέπεια, η εορτή του Αγίου Θωμά Γουδίου «Ότι εώρακάς με, πεπίστευκας» !!!…

Με άφατη συγκίνηση και μεγαλοπρέπεια, η εορτή του Αγίου Θωμά Γουδίου
«Ότι εώρακάς με, πεπίστευκας» !!!…

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με την πάνδημη συμμετοχή του λαού του 7-ου Διαμερίσματος των Αθηνών, αλλά και της γείτονος περιοχής του Ζωγράφου, που στην κυριολεξία «βούλιαξε»  - σημειώνουμε εδώ εμφατικά πως η ενορία του Αγίου Θωμά Γουδίου, είναι η μεγαλύτερη και από τις ιστορικότερες των Αθηνών – την Πλατεία του Αγίου Θωμά στο  Γουδί και σε ένα κλίμα άφατης συγκίνησης και βυζαντινής μεγαλοπρέπειας, εορτάστηκε την Κυριακή 15-4-2018, η ιερή μνήμη του Αγίου Θωμά. Πλήθος κόσμου κατέκλυσε την ιστορική εκκλησία των Αθηνών, για να αρδεύσει ηθικές δυνάμεις από την μνήμη του Αγίου Θωμά, αλλά και να τιμήσει συνάμα, την εξέχουσα αυτή φυσιογνωμία της ορθοδοξίας μας, που καίτοι διήλθε από το μονοπάτι της δυσπιστίας, με απαρασάλευτη πίστη έκτοτε διακόνησε την ανάσταση και τον λόγο του Χριστού μας.

Της θείας λειτουργίας χοροστάτησε ο έξοχος Επίσκοπος Μεθώνης κ.κ. Κλήμης, που έχει την τιμή να είναι συνάμα και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου, συνεπικουρούμενος από τον ευλαβικό πατέρα και αρχιερατικό προϊστάμενο του Αγίου Θωμά Γουδίου  Αρχιμανδρίτη κ-ο Αλέξιο Μπουρλή, όπως και άλλους ιερείς του ναού, αλλά και γειτονικών εκκλησιών, που με ευλάβεια, προσήλθαν για να συλλειτουργήσουν και να δεηθούν στην μνήμη του Αγίου Θωμά. Μετά το πέρας της συγκινητική θείας λειτουργίας, επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς και θαυματουργού εικόνος του Αγίου Θωμά, στους περιμετρικούς της εκκλησίας δρόμους του Γουδίου, υπο τους γλυκύτατους παιάνες της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, που χρωμάτισε ηθικά την επιβλητική τελετή και σκόρπισε τα πιο χαρμόσυνα μηνύματα στους κατοίκους της περιοχής. Διάστικτοι από συγκίνηση οι κάτοικοι του Γουδίου, έραιναν με άνθη και αρώματα την ιερά εικόνα και προσεύχονταν ευλαβικά στην μνήμη του σημαντικού αυτού μαθητή του Ιησού.

Με την επάνοδο της εικόνας στην εκκλησία, ο σεπτός Επίσκοπος κ.κ. Κλήμης αφού μετέφερε το κατάφορτο από χριστιανική αγάπη μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου – που καλούσε ως στοργικός ποιμήν το χριστεπώνυμο πλήθος, να ξεπεράσει τις δυσπιστίες  και τις πλάνες της παθογενούς εποχής μας και να αγκαλιάσει την εκκλησία του Χριστού μας, που είναι η μοναδική αληθινή πηγή θαλπωρής και αγάπης – διεκήρυξε μαζί με τις ηθικά ευγενείς και χριστιανικές ευχές του, την αδήριτη ανάγκη περισσότερο από άλλοτε σήμερα, να εδραιώσουμε και να διαφυλάξουμε την πίστη μας, που αποτελεί στην μακρά ελληνική διαχρονία, την τιμαλφή ηθική και πολιτισμική μήτρα του μαρτυρικού ελληνικού λαού. Μόνον η πίστη του Χριστού μας σώζει ανέφερε ο κ-ος Κλήμης και κάλεσε τους πιστούς, να σφυρηλατήσουν ηθικά, την πίστη και την προσήλωσή τους, στο πανανθρώπινο μήνυμα της αγάπης του Χριστού. Στην αντιφώνησή του ο σεπτός πατέρας Αλέξιος, που με την ξεχωριστή φροντίδα και αγάπη του επιμελήθηκε την μεγαλοπρεπή εορτή, ευχαρίστησε το φιλόπτωχο ταμείο, τις κυρίες της ερανικής επιτροπής, τις εθελόντριες και τους εθελοντές που δούλεψαν αγόγγυστα για την άρτια υλοποίηση της ιεράς πανηγύρεως, την Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, για την ευγενική συμμετοχή της, την Ελληνική Αστυνομία, για τα άψογα μέτρα τάξης και όλους τους ευλαβείς χριστιανούς, που με την αγάπη τους πύργωσαν, τη έξοχη αυτή χριστιανική εορτή.Στην εκδήλωση παρευρέθησαν πλήθος κόσμου από το πεδίο των γραμμάτων και της αυτοδιοίκησης. Ενδεικτικά αναφέρουμε, τον Αντιδήμαρχο Ζωγράφου και πολύπειρο αυτοδιοικητικό για πολλές δεκαετίες κ-ο Γιάννη Βούρτση, τον Δημοτικό Σύμβουλο Ζωγράφου κ-ο Θεόδωρο Μετικαρίδη, τον τ. Διαμερισματικό Σύμβουλο του 7-ου Διαμερίσματος Αθηνών Οικονομολόγο κ-ο Γιάννη Φωτ. Φωτόπουλο, μετά του αδελφού του δικηγόρου κ-ου Γεώργιου Φωτ. Φωτοπούλου κ.α. Παρόντες δυναμικά και εμείς για να ασπαστούμε την ιερή μνήμη του Αγίου Θωμά και να αρδεύσουμε ηθικές δυνάμεις, στους δύσκολους αναθεωρητικούς καιρούς μας. 

Αλλά ας ψαύσουμε λίγη από την ηθική μεγαλοσύνη, του Αποστόλου Αγίου Θωμά, που συνιστά από τις κορυφαίες μορφές της Ορθοδοξίας. Όταν τον καλεί ο κύριος να ψηλαφίσει τις πληγές του από τα καρφιά, για να πειστεί για την Ανάστασή του αναφωνεί εκθαμβωμένος : «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου». Και ο αναστάς Χριστός λέγει στον Θωμά : «ότι εώρακάς με, πεπίστευκας, μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες». Ήτοι πίστεψες επειδή με είδες. Μακαριότεροι και περισσότερο καλότυχοι είναι εκείνοι, που αν και δεν με είδαν, πίστεψαν.

Χρόνια Πολλά αγαπημένοι μου φίλες και φίλοι και του χρόνου με υγεία ! Να μας αξιώσει ο μεγαλοδύναμος Θεός, να συμμετάσχουμε και πάλι, στην λαμπρή αυτή εορτή της Ορθοδοξίας.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                          

Η πρώτη γυναίκα δικηγόρος της παλιάς Αθήνας, μια εύτολμη κοινωνική αγωνίστρια !

Η πρώτη γυναίκα δικηγόρος της παλιάς Αθήνας, 
μια εύτολμη κοινωνική αγωνίστρια !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Παρακολουθώντας κανείς σήμερα τον πληθυσμό των δικηγόρων στην Αθήνα, θα διαπιστώσει την ευάριθμη παρουσία των γυναικών δικηγόρων. Δεν ήταν ωστόσο αυτονόητη η γυναικεία ενασχόληση με την δικηγορία δυο αιώνες πρίν, στην αθηναϊκή κοινωνία. Θές οι κοινωνικές δομές της τότε ανδροκρατούμενης επαγγελματικά Αθήνας, θες οι στρεβλώσεις που απεθάρρυναν νέα κοπέλες  να ακολουθήσουν το δύσκολο και απαιτητικό επάγγελμα του νομικού, είχαν καταστήσει την άσκηση της δικηγορίας άβατο, για τον γυναικείο πληθυσμό των Αθηνών. Και αν αυτά συνέβαιναν στην προοδευτική και πρωτοπόρο Αθήνα - πρωτεύουσα της Ελλάδας, αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης τι γίνονταν στον νομικό κόσμο της επαρχίας. Οι γυναίκες δικηγόροι στην ελληνική περιφέρεια του 19-ου και του 20-ου αιώνα, ήταν είδος έν ανεπαρκεία. Απέναντι σε αυτή την δυσπλασία, στρέβλωση, ήλθε σαν φωτεινό μετέωρο να διαταράξει την καθεστηκυία ανδροκρατική τάξη και να διανοίξει νέους ορίζοντες για την επικείμενη «άλωση» του δικηγορικού επαγγέλματος, μια εμπνευσμένη και πρωτοπόρος κοπέλα, που θα έγραφε ιστορία με τα καινοτόμα βήματά της, στον νομικό κόσμο της Αθήνας και της Ελλάδας ευρύτερα. Ήταν η κερκυραία την καταγωγή Μαρία Φλαμπουράρη. 

Το εμπνευστικό παράδειγμά της κινητροδότησε και άλλες κοπέλες να μπούν στο επάγγελμα της δικηγορίας και διέρρηξε το άβατο του σκληρά ανδροκρατούμενου αυτού επαγγελματικού φάσματος. Πως έχει όμως η ιστορία της σπουδαίας αυτής νέας δικηγόρου των Αθηνών; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τον Φεβρουάριο του 1926 στο Στρατοδικείο Αθηνών, ελάμβανε χώρα μια πολύκροτη δίκη που αφορούσε καταχρήσεις. Στο ειδώλιο του κατηγορημένου κάθονταν τρείς αξιωματικοί. Και ένας εξ αυτών εμπιστεύονταν την τύχη του σε μια νεαρή κοπέλα και αντίπερα στις κρατούσες αντιλήψεις της εποχής, εναπόθετε την αθώωσή του, σε έναν θεωρητικά «ανίσχυρο» δικηγόρο. Στο βήμα υπεράσπισης λοιπόν η Μαρία Φλαμπουράρη, που μόλις πρίν τρία χρόνια στα 1923 είχε τελειώσει την Νομική και προσδοκούσε κόντρα στο ρεύμα της εποχής, να κάνει μεγάλη καριέρα.  Από την άλλη ακόμα, ένα «κορίτσι πράγμα» σε Στρατοδικείο ; Ήταν πρόκληση για τα ήθη της εποχής. «Τέντωνε» τα νεύρα όλων των παραγόντων του νομικού κόσμου. Δικαστών, δικηγόρων και όλου του υπόλοιπου κύκλου των δικαστηρίων. Η είδηση από τον τύπο της εποχής μεταφέρθηκε σαν παλιρροϊκό κύμα και «σκέπασε» όλες τις δημοσιογραφικές πιάτσες !

Η Μαρία Φλαμπουράρη ήρε την καταγωγή της από το πανέμορφο νησί των Φαιάκων. Είχε δει το φως της ζωής το 1905. Αποπεράτωσε τις εγκύκλιες γυμνασιακές της σπουδές στον Πειραιά και εν συνεχεία ενεγράφη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία πήρε το πτυχίο της σε ηλικία 19 ετών το 1923 και με την τιμητική διάκριση «Λίαν Καλώς».  Ξεκίνησε έτσι την άσκηση της δικηγορίας, εργαζόμενη στο κραταιό νομικό γραφείο της εποχής Ι. Κολύμπα του Πειραιά και με την ακατάβλητη ενεργητικότητά της, «χτυπούσε» τις δουλειές στα ίσια, έναντι των ανδρών συναδέλφων της. Με το σθένος και τις ικανότητές της έκαμψε τις όποιες επιφυλάξεις, επιστρατεύοντας και το εμπνευσμένο και οξυδερκές χιούμορ της και σύντομα εδραιώθηκε στο νομικό κόσμο της Αθήνας. Συνακόλουθα μάλιστα με την επαγγελματική της εμπέδωση και ως καινοτόμο πνεύμα, ίδρυσε τον «Σύλλογο των Ελληνίδων Επιστημόνων», του οποίου και έγινε πρόεδρος. 

Η ρηξικέλευθη όμως αυτή δικηγορίνα δεν καταναλώνονταν στα τυπικά μόνον νομικά θέματα. Μπήκε δυναμικά στην κοινωνική διαπάλη της εποχής της και έγραψε νομικές μελέτες και άρθρα, για ζέοντα τότε κοινωνικά ζητήματα, που απασχολούσαν βασανιστικά την αθηναϊκή κοινωνία. Και επικουρικά με την ρηξικέλευθη και πρωτοπόρο αρθογραφία της, έδωσε και μαχητικές διαλέξεις για αντίστοιχα προβλήματα. Εμάχετο έτσι για τα δικαιώματα των γυναικών σε μια περίοδο που ο φεμινισμός ήταν στα σπάργανά του. Στην θεματολογία της η  σπουδαία δικηγορίνα, επέλεγε ζητήματα που δεν αποτολμούσαν άλλοι επιστήμονες και νομικοί να αγγίξουν. Χαρακτηριστικότερο από αυτά που συνιστούσε «καυτή πατάτα» για τον νομικό κόσμο, ήταν τα «νόθα» παιδιά. Υπο τον τίτλο έτσι «Τα νόθα τέκνα και η αναζήτησις της πατρότητος», είχε πραγματοποιήσει μια τολμηρή διάλεξη που προξένησε πάταγο. Και επιχειρηματολόγησε, επιχειρώντας μια ιστορική αναδρομή από την αρχαιότητα, μέχρι κείνες τις πρώτες δεκαετίες του ΄20 αιώνα. Τόνισε εμφατικά την καταπίεση της γυναίκας, αναφέρθηκε στο θεσμό του γάμου και στηλίτευσε την αντικοινωνική συμπεριφορά των ανδρών, να προσφεύγουν στην ελεύθερη συμβίωση χωρίς να υφίστανται απαξιωτικές κοινωνικές συνέπειες, όπως συνέβαινε τότε, αλλά ακόμα και σήμερα με τις γυναίκες !

Η ομιλία αυτή της Φλαμπουράρη έκανε σάλο όπως ανεμένετο στα κρατούντα κοινωνικά ήθη της εποχής, ενώ δεν είχε παραλείψει η νεαρή και εύτολμη δικηγόρος, να αναφερθεί στις πρώτες φεμινιστικές κινήσεις της Καλλιρόης Παρρέν, που εν παραλλήλω με το «Λύκειο Ελληνίδων» στα 1920, το «Συμβούλιο των Ελληνίδων», αλλά και τον «Σύνδεσμο για τα δικαιώματα των γυναικών» επεξεργάστηκαν το προστατευτικό κοινωνικά σχέδιο νόμου, «Περί αναζητήσεως της πατρότητος και προστασίας των εξωγάμων τέκνων». Το οξύτατο κοινωνικό πρόβλημα των «νόθων» παιδιών απασχολούσε δραματικά την αθηναϊκή κοινωνία και οι προβολείς της δημοσιότητος έπεσαν αναπόδραστα στην πρωτοπόρο δικηγορίνα Μαρία Φλαμπουράρη.  Η εύτολμη νομικός με την ακλόνητη επιχειρηματολογία της, χρησίμευσε ζωτικά τόσο στην κρατική διοίκηση, όσο και στους νομικούς που ασχολήθηκαν με την νομοπαρασκευή του προστατευτικού νόμου, για τα «νόθα» τέκνα. 

Η Μαρία Φλαμπουράρη είχε μετ΄ επιτάσεως τονίσει στην διάλεξή της την αναγκαιότητα αντιμετώπισης του ζητήματος, από τους δικαστικούς κώδικες του Καποδίστρια που ίσχυαν τότε. Το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο της εποχής, προνοούσε ικανοποιητική προστασία υπέρ της εγκαταληφθείσης μητέρας, προβλέποντας αντίστοιχη διατροφή ή αποζημίωση, για κάλυψη της «φθαρείσης». Εξάλλου από την ρηξικέλευθη ομιλία της Φλαμπουράρη, είχε αναδειχτεί και ένα ελεγχόμενο για την εγκυρότητά του ιστορικό κουτσομπολιό, που αφορούσε την συμφωνία γάμου μεταξύ του πρίγκιπα Υφηλάντη και της αρχόντισσας Μαντούς Μαυρογένους. Μάλιστα με βάση το κουτσομπολιό, η Μαντώ Μαυρογένους έγειρε αγωγή κατά του πρίγκιπα, συμφώνως προς την ομολογία «ένεκα της οποίας δέχεται ο κ-ος Δημήτριος Υψηλάντης να πληρώσει όσα ζητήσει η κ. Μαντώ, αν μετά την αποκατάστασιν της Ελλάδος δεν την νυμφευθεί».

Στα ισχυρά επιχειρήματα που είχε παραθέσει στην ομιλία της η Μαρία Φαμπουράρη, ήταν ότι στα 1925, στις γυναικείες φυλακές εκρατούντο169 γυναίκες για 24 διαφορετικά αδικήματα, όπως και για παιδοκτονία και απόκρυψη τοκετού. Ορισμένα από τα παιδιά που γεννιούνταν τότε ήταν «νόθα» και η ρηξικέλευθη δικηγορίνα επιδιώκοντας να φορτίσει ηθικά τους ακροατές της είπε «Ή ρίπτονται εις τας οδούς ένθα γίνονται βορά των κυνών – ακόμη βεβαίως πάντες ενθυμούμεθα το προ τινος ευρεθέν εις τα σφαγεία αρτιγέννητον βρέφος το οποίον κατέτρωγαν οι κύνες – ή στέλλονται εις το βρεφοκομείον, πλήν και η τύχη των εις την βρεφοδόχον ριπτόμενων δεν είναι διάφορος, δεν τρώγονται βεβαίως υπο των κυνών, πλήν αποθνήσκουσι».  

Αυτή είναι η ιστορία της πρωτοπόρου δικηγορίνας Μαρίας Φλαμπουράρη, που έσπασε το άβατο του ανδροκρατούμενου νομικού κόσμου της παλιάς Αθήνας και δρομολόγησε με την ρηξικέλευθη παρουσία και την υψηλή κοινωνική ευαισθησία της, την διευθέτηση πυρίκαυστων κοινωνικών ζητημάτων. Ήταν αληθινά μια εύτολμη και πρωτοπόρος γυναίκα, που αποτύπωσε αδρά το ηθικό και πολιτισμικό στίγμα της στην Αθήνα μας, στις αρχές του 20-ου αιώνα.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος (Μέρος Τριακοστό Έκτο)

Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος  (Μέρος Τριακοστό Έκτο) 

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Η κατάσταση στο εσωτερικό της Ελλάδος ήταν έκρυθμη, τον Αύγουστο έτσι του 1916 εκσπάζει στη Θεσσαλονίκη το κίνημα της Εθνικής Αμύνης με ηγέτη τον Βενιζέλο, που σχηματίζει προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση. Πρόεδρος της επαναστατικής κυβέρνησης είναι ο Βενιζέλος με την αρωγή ακόμα του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη και του στρατηγού Παναγιώτη Δαγκλή. Η χώρα ζεί τραγικές στιγμές στο εσωτερικό της και βρίσκεται με δυο κυβερνήσεις !!! Απο τη μια αυτή των Αθηνών με τον Δημήτριο Γούναρη πρόεδρο, αλλά ουσιαστικά τον ίδιο τον βασιλιά Κωνσταντίνο και απο την άλλη αυτή της Θεσσαλονίκης με πρόεδρο τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Δυο κυβερνήσεις όμως ποαραπέμπουν σε δυο διαφορετικές πολιτικές για την εξωτερική πολιτική της χώρας και αναλογίζεται εδώ ο αναγνώστης τις τραγικές συνέπειες για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδος. Η επαναστατική κυβέρνηση του Βενιζέλου υποστήριζε ξεκάθαρα τις δυνάμεις της «Εγκάρδιας Συμφωνίας» (entente) και ανάλογη ήταν πρός αυτή η υποστήριξη των αγγλογάλλων. Στρατιωτικές Δυνάμεις τους ήλθαν πρός αρωγή του Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη. Ενώ όμως ο Βενιζέλος με την επαναστατική του κυβέρνηση στήριζαν την entente, η κυβέρνηση των Αθηνών συνέχιζε την φιλογερμανική πολιτική της ευμενούς ουδετερότητας. Και δεν ήταν λίγες οι ταπεινώσεις που υφίστατο το κράτος των Αθηνών απο τους Αγγλογάλλους. Μάλιστα οι δυνάμεις της entente θα αναπτύξουν μια ενεργό πολιτική παρέμβαση στα πολιτικά μας πράγματα, εκμεταλλευόμενες τη Συνθήκη του 1832 βάσει της οποίας είχαν αναγνωρίσει το ελληνικό κράτος. Η πίεσή τους μάλιστα πρός το κράτος των Αθηνών θα πολλαπλασιαστεί και θα εξαναγκάσουν έτσι λίγο αργότερα τον Κωνσταντίνο τον Α΄ να φύγει απο την Ελλάδα. Καθόσον λαμβάνουν χώρα όμως όλα αυτά η κυβέρνηση των Αθηνών καταφεύγει σε έναν απηνή διωγμό όλων των οπαδών του Βενιζέλου, που κατοικούσαν στην Αθήνα, καθώς και όσων αντετίθετο στις επιλογές του βασιλιά. Ξυλοδαρμοί, φυλακίσεις, διωγμοί, μέχρι και δολοφονίες και εκτοπίσεις των πολιτικών φίλων του Βενιζέλου πνίγουν την Αθήνα στο αίμα, γράφοντας μια απο τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδος. Η κατάρα του διχασμού τσακίζει στην κυριολεξία την Ελλάδα, ακυρώνοντας όλα τα  λαμπρά επιτετύγματα της προηγούμενης μεγαλουργού πολιτικής περιόδου. Και το βασικότερο όλων : Ο διχασμός δεν έγκειτο στη διάσταση των απόψεων για την εξωτερική πολιτική της χώρας ή ακόμα και σ αυτή την διεκδίκηση της εξουσίας, αλλά στο αθώο αίμα των οπαδών του Βενιζέλου.


Γ.  Η ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΝ ΣΕΒΡΩΝ

Υφιστάμενος τις φορτικές πιέσεις του αγγλογαλλικού άξονα της entente τελικώς ο Κωνσταντίνος αναγκάστηκε να φύγει απο τη χώρα. Επισήμως δεν παρητήθη, αλλά με εύσχημο τρόπο όπως δηλώθηκε απο το στέμμα «αναχώρησε» απο τη χώρα στις 30 Μαίου του 1917. Θα το διαδεχτεί στο θρόνο λίγες ημέρες αργότερα τον Ιούνιο του 1917, ο Αλέξανδρος ο Α’ ο αδελφός του, άνθρωπος χαμηλών τόνων και καλών προθέσεων. Ενώ στα μέσα του Ιουνίου του 1917 επανακάμπτει στην Αθήνα απο την Θεσσαλονίκη και αναλαμβάνει πρωθυπουργός ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Λόγω της εμπολέμου καταστάσεως όμως και του γενικότερου κλίματος εσωτερικής αναστάτωσης που είχε δημιουργηθεί με την διχαστική πολιτική του Κωνσταντίνου, δεν μπορούσαν να γίνουν εθνικές εκλογές. Επιστρατεύτηκε τότε ένα συνταγματικής υφής τέχνασμα προκειμένου να θεωρηθεί ότι αναβίωσε η Βουλή που είχε προκύψει απο τις εκλογές του Μαρτίου του 1915 και να λάβει έτσι δημοκρατική νομιμοποίηση, η παρούσα κυβέρνηση Βενιζέλου. Για αυτό και η κυβέρνηση πήρε περιπαιχτικά το όνομα «Βουλή των Λαζάρων», απο την ανάσταση προφανώς του Λαζάρου. Ο Βενιζέλος σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική δεν έχασε στιγμή και ετάχθη σταθερά υπερ της Entente, συμμετέχοντας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των συμμάχων. Και η νικηφόρος έκβαση του πολέμου το 1918 βρήκε την κυβέρνηση με τους νικητές. Η νικηφόρος συμμετοχή της επισφραγίστηκε με την Συνθήκη του Νειγύ το 1919, οπότε και μας προσαρτήθηκε η Δυτική Θράκη, ενώ με την Συνθήκη των Σεβρών το 1920 η Ελλάδα έφθανε στο ζενίθ των διπλωματικών της επιτυχιών, κάνοντας πραγματικότητα το όραμα της Μεγάλης Ιδέας. Στην ελληνική επικράτεια επροσαρτούντο πλέον η Ανατολική Θράκη, η Ίμβρος, η Τένεδος και ορισμένα εδάφη πλησίον της Σμύρνης. Στην φωτογραφία η υπογραφή της μεγαλειώδους Συνθήκης των Σεβρών, στις 10 Αυγούστου 1920, από τον απαράμιλλο Ελευθέριο Βενιζέλο.  Συνεχίζεται …

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Μα για ΄κείνους που ΄χουν φύγει και η δόξα τους τυλίγει !!!

Μα για ΄κείνους που ΄χουν φύγει και η δόξα τους τυλίγει !!!

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με ένα ακόμα ηρωικό έλληνα πιλότο μας, «εμπλουτίζεται» το πάνθεον της ελληνικής πατρίδας, μέσα από το ακήρυχτο πόλεμο του Αιγαίου. Ο ηρωικός Σμηναγός της Πολεμικής μας Αεροπορίας Γιώργος Μπαλταδώρος, έπεσε χθές με το mirage του στο Αιγαίο και αφού είχε προηγηθεί αναχαίτιση τουρκικών αεροσκαφών, προξενώντας άφατη θλίψη και συγκίνηση στον εθνικό κορμό. Πάγωσε χθές αυτή την αλγεινή Πέμπτη της 12-ης Απρίλη 2018, η καρδιά κάθε έλληνα, για τον αδόκητο χαμό του ηρωικού μας Γιώργου Μπαλταδώρου, που συνεπής στο ευγενές «μάχου υπερ πίστεως και πατρίδος», άφησε την τελευταία του πνοή στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου μας. Για να προασπίσει την εθνική μας κυριαρχία και να διατηρήσει αμόλυντα, τον ήλιο, τα νερά και τους αιθέρες μας !

Αλλά παράλληλα με την άφατη θλίψη για τον χαμό του, ο αθάνατος στην καρδιά και την συνείδηση κάθε έλληνα Σμηναγός Γιώργος Μπαλταδώρος, μας μετέδωσε και το πιο αισιόδοξο και χαρμόσυνο μήνυμα εθνικής αυτοπεποίθησης και ασφάλειας. Ότι όσο η Ελλάδα, θα εκτρέφει ηθικά από τα σπλάγχνα της Μπαλταδώρους, ο ιερός χώρος του Αιγαίου, θα παραμένει απρόσβλητος, από τις ιταμές - επεκτατικές παραβιάσεις της Τουρκίας.

Σεμνύνεται έτσι σήμερα συγκλονισμένη η ελληνική πατρίδα, στο ιερό σκήνωμα του ηρωικού Γιώργου Μπαλταδώρου και τον ευχαριστεί θερμά, που με την θυσία του διατράνωσε την ελληνική ελευθερία και έστειλε σθεναρά το μήνυμα στους Τούρκους, ότι ο ελληνικός λαός είναι αποφασισμένος μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματός του, να προασπίσει τις ιερές αξίες και ιδέες της πατρίδας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Αυτή ήταν εξάλλου αείποτε η αποστολή των Ελλήνων, μέσα στους αχανείς δαιδάλους της ιστορίας. Με αίματα και θυσίες, να προασπίζουν τα ατίμητα αγαθά της ελευθερίας και της δημοκρατίας, που αυτή η ίδια μας ελληνική πατρίδα, μεταλαμπάδευσε και δίδαξε σε ολάκερη την οικουμένη.

Στην τραγική οικογένεια του Γιώργου Μπαλταδώρου, εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια, αλλά και τα συγχαρητήριά μας συνάμα, που έχει την υπερτάτη ηθική τιμή να προσφέρει στην ελληνική πατρίδα έναν ΗΩΡΑ !!!  Ο ελληνικός λαός την ευχαριστεί θερμά, που μέσα στα αλγεινά χρόνια της οικονομικής κρίσης, του πρόσφερε με το αίμα της, το ύψιστο αγαθό της ασφάλειας. Και με ένα στόμα, μια ψυχή της βροντοφωνάζει ΑΘΑΝΑΤΟΣ !!!

Αλλά για τον ηρωικό - δαφνοστεφανωμένο αετό της Πολεμικής μας Αεροπορίας Γιώργο Μπαλταδώρο, που «Στεφάνι στην κόμη φορεί» !!! στα λόγια του εθνικού μας λυράρη Δ. Σολωμού, ας ομιλήσει ο βάρδος μας Μίμης Τραϊφόρος, που στα χείλη της απαράμιλλης Σοφίας Βέμπο, τραγούδησε το εθνικό μας παλίμψηστο :

Μα για `κείνους που `χουν φύγει
και η δόξα τους τυλίγει, 
ας χαιρόμαστε, 
και ποτέ καμιά ας μη κλάψει, 
κάθε πόνο της ας κάψει, 
κι ας ευχόμαστε

Ελληνίδες του Ζαλόγγου
και της πόλης και του λόγγου
και Πλακιώτισσες, 
όσο κι αν πικρά πονούμε
υπερήφανα ας πούμε
σαν Σουλιώτισσες.

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά, 
που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά, 
παιδιά στη γλυκιά Παναγιά
προσευχόμαστε όλες να `ρθετε ξανά.

Αθάνατος !!!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
 www.panosavramopoulos.blogspot.gr