Βαίνοντας στις εκλογές !

Βαίνοντας στις εκλογές !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Όλα δείχνουν ότι σύντομα ο Αλέξης Τσίπρας, θα κάνει το μεγάλο βήμα και θα αποφασίσει αν οι εθνικές εκλογές θα γίνουν το Φθινόπωρο του 18 ή τον Μάιο του 2019. Πασίδηλο είναι ότι θα επιθυμούσε να κλείσει πλήρως τον κύκλο της πρωθυπουργικής του θητείας. Και αλήθεια ποιος θα εγκατέλειπε την επίζηλη καρέκλα του πρωθυπουργικού γραφείου, εκτός και αν έχει κορεστεί από την εξουσία, η αν αφουγκράζεται την επέλευση θύελλας. Το πρωθυπουργικό περιβάλλον κάνοντας αστεϊσμούς, διαμηνύει στον Αλέξη Τσίπρα, ότι θα τα δώσει όλα για όλα, μέχρι τελευταίας ρανίδας αίματος, για να παραμεί-νουν στην εξουσία. Κάτι που θα πρέπει να προβληματίζει την «Νέα Δημοκρατία», αφού έχει αποδείξει ότι προκειμένου να επιτύχει τους σκοπούς του, επιδίδεται σε έναν ασύγγνωστο Μακιαβελισμό !

Ο πρωθυπουργός είναι πιθανό να προσφύγει σε μια ακόμα «κωλοτούμπα» πρίν τις εκλογές. Να δώσει μονομερώς 13-η σύνταξη, να αμβλύνει τις σκληρές δεσμεύσεις του μνημονίου για την διοίκηση των τραπεζών, να παρέχει αυξήσεις σε στρατιωτικούς και δικαστικούς και άλλες αντίστοιχες παροχές. Οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού εκτιμούν ότι με τέτοιες κινήσεις, εν παραλλήλω με σωρεία διορισμών, είτε άμεσων, είτε άμεσων, θα αμβλύνουν την δημοσκοπική διαφορά και θα αλλάξουν τις προσδοκίες του εκλογικού σώματος. Η πλειονότητα των πρωθυπουργών μας μέχρι σήμερα, διακατέχεται από τέτοιες πλάνες, τους τελευταίους μήνες παραμονής τους στην εξουσία. Και προς αυτή την κατεύθυνση ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χτίσει μια τέτοια εκλογική βάση, που θα δώσει την μεγάλη μάχη στις επικείμενες εκλογές. 

Στο εκλογικό παιχνίδι θα μπούν και διάφορα σκάνδαλα ποικίλου είδους. Και θα αναμασάτε η γνωστή επωδός, περί του παλιού σαθρού συστήματος, που ο ΣΥΡΙΖΑ τάχατες χτύπησε και απειλεί και πάλι να ανέλθει στην εξουσία. Ωστόσο ο χειρισμός του «σκανδάλου» της «NOVARTIS» και οι άνευ ουσίας διαρροές, έχουν πείσει πλέον την κοινή γνώμη για το κύρος αυτής της σκανδαλολογίας. Πρέπει έτσι να καταγγελθεί κάτι πολύ μεγάλο και βάσιμο, για να αποτελέσει προεκλογικά όπλο, που θα αλλάξει δραματικά τις εξελίξεις. 

Ήδη έτσι, ο χρόνος έχει αρχίσει να κυλά αρνητικά για την κυβέρνηση. Και διαρκώς βγαίνει εκτός προγράμματος, από τους πολιτικούς της σχεδιασμούς. Έχει απολέσει πια τον έλεγχο της πολιτικής ατζέντας, σε αντιδιαστολή με άλλες εποχές, που την επέβαλε σκληρά. Αντίστοιχα και με άλλες πρωθύστερες εκλογικές μας αναμετρήσεις, ο λαός ψηφίζει για να φύγουν «αυτοί» και να έλθουν οι «άλλοι». Και βεβαίως κανείς δε γνωρίζει πότε ωριμάζει στην κοινή γνώμη, αυτή η κρίσιμη αλλαγή πολιτικής πολικότητας. Πότε δηλαδή σβήνει η λάμψη που ακτινοβολεί ένα ηγέτης στο λαό και την διαδέχονται ο θυμός και η οργή. Το αντιλαμβάνεται ωστόσο κανείς στις συζητήσεις με ψηφοφόρους, που πια δεν τοποθετού-νται συγκεκριμένα υπέρ κάποιου και δεν είναι διατεθειμένοι σθεναρά, να υποστηρίξουν ένα κόμμα. Φθάνουν αυτοί οι ψίθυροι στο πρωθυπουργικό μέγαρο, θα αναρωτηθεί κανείς; Δεν τους αφήνουν τα στεγανά της εξουσίας, είναι η απάντηση. Αλλά με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, φαίνεται πως η ώρα της μεγάλης απόφασης για τον Αλέξη Τσίπρα, δε αργεί !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr


Κεντρικό άρθρο μου στο εβδομαδιαίο "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ" της 25-5-18

Κεντρικό άρθρο μου στο εβδομαδιαίο "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ" της 25-5-18





















www.panosavramopoulos.blogspot.gr



















Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος (Μέρος Τεσσαρακοστό Πρώτο)

Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος  (Μέρος Τεσσαρακοστό Πρώτο) 

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Είχαν σχηματικά διαμορφωθεί στο πολιτικό μας πεδίο απηχώντας εξάλλου και τις τροπές της ελληνικής κοινωνίας δυο πόλοι κυρίαρχοι. Από την μια οι φιλελεύθεροι με τον Βενιζέλο, που πρέσβευαν τη Μεγάλη Ιδέα και το όραμα της δημιουργίας μιας Ελλάδας, που θα είχε κυρίαρχο ρόλο στη Βαλκανική και θα ακεραίωνε την εδαφική ολοκλήρωση της Ελλάδος, σε όπιο χώμα πατούσε ελληνική ψυχή.  Απο την άλλη οι συντηρητικοί Εθνικόφρονες που αντετάσσοντο στη Μεγάλη Ιδέα και προέτασσαν το εσωστρεφές δόγμα της «Μικράς και εντίμου Ελλάδος». Μια απόφυση μάλιστα αυτής της αντίληψης που οδηγούσε σε εθνικές στρεβλώσεις, ήταν η ευμενής πολιτική των παλαιοκομματικών εθνικοφρόνων προς τις γεωγραφικές περιοχές που αποτελούσαν το σώμα της παλαιάς Ελλάδος, έναντι της νέας διαμορφωθείσας επικράτειας, με την προσάρτηση μετά το 1881 των νέων γεωγραφικών μας περιοχών, ήτοι Θεσσαλίας, Ηπείρου, Μακεδονίας, Κρήτης, Θράκης και των νησιών του Αιγαίου, που απεκαλούντο «νέες χώρες». Όμως με αυτή της στενής αντίληψης πολιτική επιλογή, οι εθνικόφρονες είχαν κατορθώσει να κερδίσουν τις κρίσιμες για την πορεία του τόπου εκλογές και να επαναφέρουν τον εθνικά επιζήμιο Κωνσταντίνο τον Α΄. Η επάνοδος όμως του Κωνσταντίνου αυτόχρημα συνεπάγονταν την ανακατανομή της διπλωματικής ισχύος για την χώρα, με ολέθρια όπως θα υποπτεύεται ο αναγνώστης αποτελέσματα. Έτσι οι κεντρικοί σύμμαχοι της Ελλάδος, μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι δυνάμεις της «Εγκάρδιας συνεννόησης» «entante»  Αγγλία- Γαλλία, απέσυραν τη στήριξή τους προς την Ελλάδα. 

Ας έλθουμε όμως και στις πολεμικές μας επιχειρήσεις στη Μικρασία και ας σημειώσει καλά ο αναγνώστης, ότι στην αποστολή της στήριξης από την entante, ο ελληνικός στρατός προελαύνει ακατάπαυστα στα βάθη της Τουρκίας. Ήδη έχουν προσαρτηθεί στα εθνικά μας εδάφη η ανατολική Θράκη, αλλά και έκταση δεκαέξι τετραγωνικών χιλιομέτρων πέριξ της Σμύρνης. Αντί όμως οι κυβερνήσεις των Αθηνών που εξέφραζαν το δόγμα της «Μικράς και εντίμου Ελλάδος», να ανακαλέσουν τον ελληνικό στρατό στα εδάφη της Συνθήκης των Σεβρών του Βενιζέλου, ώστε να εδραιωθούν με την παρουσία του στην Μητροπολιτική Ελλάδα, τον άφησαν στο κυνήγι ενός ανέφικτου και ολέθριου ονείρου. Ο ελληνικός στρατός παρήλαυνε διαρκώς  και αφού κατήγε μια μεγάλη ακόμα νίκη στον ποταμό Σαγγάριο, προσήγγισε λίγο έξω από την Άγκυρα. Εν συνεχεία οπισθοχώρησε και οριοθέτησε την παρουσία του στην γραμμή Εσκί Σεχίρ – Αφιόν Καραχισάρ. Συνεχίζοντας την προέλασή του κατακτούσε εδάφη τα οποία πάραυτα δεν προσετίθεντο στην Ελλάδα, προσμένοντας με την παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων, την δημιουργία ενός καινούριου Status Quo, πιο ωφέλιμου για την Ελλάδα, από την Συνθήκη των Σεβρών. Ποιες μεγάλες δυνάμεις όμως; Αυτές που μας είχαν εγκαταλείψει με την επάνοδο του Κωνσταντίνου; Τις κρίσιμες τούτες ώρες λοιπόν για τον ελληνικό στρατό, οι Μεγάλες Δυνάμεις επεδείκνυαν αδιαφορία. Οι κυβερνήσεις των Αθηνών μένουν αμήχανες προς τις εξελίξεις και ο στρατός μας μένει μετέωρος στα βάθη της Ασίας. Όμως το ζωτικό αυτό χρονικό διάστημα για την έκβαση των πολεμικών επιχειρήσεων στο οποίο η Ελλάδα στρατιωτικά και πολιτικά παρακολουθεί ως παθητικός θεατής τα πράγματα, οι Τούρκοι αδράχνουν την ευκαιρία να αναδιοργανωθούν. Και όπως πάντα, έτσι και τώρα, η ιστορική μοίρα παίζει τα περίεργα παιχνίδια της. Στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας αναδύεται ένα νέο κίνημα με ένα νέο ηγέτη. Έναν εμπνευσμένο και πολυτάλαντο στρατιωτικό άνδρα, που ω της ειρωνείας είχε σπουδάσει στην στρατιωτική μας Σχολή των Ευελπίδων και είχε μεγαλώσει στην Θεσσαλονίκη. Τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Στη φωτογραφία ο ελληνικός στρατός προελαύνει στον ποταμό Σαγγάριο. Πάραυτα η άφρονα και ασπόνδυλη εξωτερική πολιτική και διπλωματία της τότε κυβέρνησης των Αθηνών, υπο τον Γούναρη, θα μετατρέψει τον θρίαμβο σε συμφορά, οδηγώντας την Ελλάδα στην μεγαλύτερη σύγχρονη εθνική της τραγωδία !!!  Συνεχίζεται …

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                         
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

«Περπατώντας στην Αθήνα» Νίκος Βατόπουλος

«Περπατώντας στην Αθήνα»
Νίκος Βατόπουλος

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Γνωστός ρέκτης της ομορφιάς του αστικού τοπίου της Αθήνας – με όλες τις εκφάνσεις του πολιτισμικού του φορτίου, ήτοι αρχιτεκτονική, κοινωνικό ήθος και συμπεριφορές – ο Νίκος Βαρτόπουλος και διατηρώντας εδώ και χρόνια μα έξοχη αθηναιογραφική στήλη στην «Καθημερινή» τις «Πτυχές», μας έδωσε πρίν λίγες μέρες έναν ωραίο τόμο υπο τον τίτλο «Περπατώντας στην Αθήνα, από το έγκυρο «Μεταίχμιο», που αποτυπώνει με μοναδική ηθική ενάργεια, πανοραμικά στιγμιότυπα της παλιάς αισθητικής ταυτότητας, της λατρεμένης μας Αθήνας. Αρχιτεκτονικές τάσεις, προσόψεις, θυρεοί, μαρμαρένιοι κιλλίβαντες, μετώπες, ακροκέραμα, περίτεχνες σκάλες, αριστοτεχνικοί πεσσοί, ξυλόγλυπτοι διάκοσμοι, σιδερένια περίτεχνα μπαλκόνια με σκαλιστά ανθέμια και κύκνους, αλλά και μοναχικά δρομάκια, με ένα έξοχο τρόπο συνθεμένα, συνιστούν αυτόν τον μοναδικό διάκοσμο του νέου Βιβλίου του Νίκου Βατόπουλου, που μας αναρριπίζει σπάνιες αισθητικές μνήμες της πόλης που όλοι αγαπήσαμε. Και μέσα από αυτούς του αισθητικούς περιπάτους στην πόλη, ο συγγραφέας αποτυπώνει με την γνωστή μαστοριά της λεπταίσθητης και πολύχρωμης γραφίδας του, όλο το μεγαλείο και την αρχοντιά της αστικής Αθήνας, στην χρονική οδοιπορία του 20-ου αιώνα. Από τα πρώτα σκιρτήματα του αστικού εκσυγχρονισμού στην πόλη στις αρχές του 20-αιώνα, την πολιτισμική και καλλιτεχνική έξαρση του μεσοπολέμου, μέχρι και τις αστικές αναλαμπές της μεταπολεμικής μας ζωής, στις οποίες αρχίζει σιγά – σιγά να αχνοφέγγει, η φυγή και η αποξένωση από την αισθητική αρχοντιά και το κάλλος της παλιάς Αθήνας. Σε αυτές τις περιδιαβάσεις του – περιπάτους στην πόλη, ο Βατόπουλος παρακολουθεί τις χάρες, τις ομορφιές, τους ενθουσιασμούς  και τα φτερουγίσματά της, που κάποτε μας κληροδότησαν, μια σπάνια αισθητική, πολιτισμική αρχοντιά. Στα εγκαταλειμμένα παλιά αρχοντικά, τις καταρρέουσες σπάνιες προσόψεις και τα διαμελισμένα μπαλκόνια των παλιών εναπομεινάντων αριστοτεχνικών κτιρίων της παλιάς Αθήνας, από του Μακρυγιάννη έως τα Πατήσια, με μόνιμο άξονα επιστροφής το κέντρο της πόλης, είναι ανάγλυφα αποτυπωμένα, το όνειρο, η πλησμονή, η κοινωνική αρχοντιά και η έξαρση του αστικού μεγαλείου, της παλιάς ταυτότητας της πόλης. Για να φαντάζουν σήμερα όπως σημειώνει ο συγγραφέας, «ξεθωριασμένες φωτογραφίες νέων, σε παλιά κοιμητήρια». 

Τα κείμενα και οι φωτογραφίες του βιβλίου, είναι όπως αναφέρει ο Ν.Β «σπαράματα πρόσφατων μοναχικών περιπλανήσεων σε δρόμους της Αθήνας». Και αποτελούν μια ελεγεία στον πολιτισμό που γέννησε η πόλη και που εξακολουθεί και σήμερα να αναφύεται, έστω και αν μοιάζει «απρόσκλητος», «περιθωριοποιημένος» και «αγνοημένος», κατά τον συγγραφέα. Ο τόμος με την αισθητική πληρότητα της πολυφρόντιστης έκδοσης του «Μεταίχμιου» και μάλιστα σε οικολογικό χαρτί, το γλαφυρό του ύφος, την ζωντανή δοκιμιακή του γλώσσα, που αποπνέει την πολυεδρική παιδεία και πνευματική αγωγή του Νίκου Βατόπουλου, είναι ένας ύμνος στην αισθητική και πολιτισμική ταυτότητα της πόλης και τον συνιστούμε ανεπιφύλακτα, σε κάθε Αθηναίο, που αποζητά να γνωρίσει τις ομορφιές της Αθήνας. Παραθέτουμε ένα έξοχο χωρίο, που αναδύει αυτό το μοναδικό άρωμα της γραφίδας του Νίκου Βατόπουλου, όπου και αναφέρεται σε ένα γκρεμισμένο αρχοντικό επι της οδού Τσαμαδού 29 στα Εξάρχεια. «Αν υπήρχε κάτι που με έθλιβε στην προοπτική απώλειας αυτού του αθηναϊκού σπιτιού, αυτό ήταν το αυθεντικό ρόδινο χρώμα του, εκείνο το κεραμιδί της Αττικής, σε ταιριαστή αρμονία με την κυανή ταινία, που έτρεχε σαν ζωοφόρος κάτω από το γείσο της στέγης. Αλλά και ο εξώστης με τους τρείς ανάγλυφους μαρμάρινούς κιλλίβαντες, τα φουρούσια, ήταν εντυπωσιακός. Υπήρχαν δυο μπαλκονόπορτες και τα κάγκελα είχαν ανθέμια και κύκνους. Μικροί και κομψοί θυρεοί στεφάνωναν τα τέσσερα παράθυρα του ορόφου και τα μαρμάρινα φουρούσια είχαν ελικοειδή φυτικά σύμβολα. Μια σειρά από πήλινα ακροκέραμα, με βαθμό απώλειας περίπου 60%, διέτρεχε σαν πήλινη γιρλάντα το σπίτι πάνω από την γαλανή ταινία και κάτω από το στηθαίο της στέψης». Απαράμιλλη αληθινά περιγραφή από τον συγγραφέα, που με την πλαστικότητά του, σαρκώνει μπρός στα μάτια μας έναν ολάκερο κόσμο και όλο το ηθικό φέγγος και θάμπος της παλιάς αριστοκρατικής Αθήνας, που όλοι μας αγαπήσαμε. Ο Νίκος Βατόπουλος, με το γνωστό πνευματικό του ήθος, έκανε μια έξοχη συγγραφική δουλειά και μας καθιστά με το παραπάνω βιβλίο του πλουσιότερους, προσφέροντας μέσα από τις πολυδύναμες αισθητικά σελίδες του, την ευκαιρία να ψαύσουμε το μεγαλείο της παλιάς Αθήνας και να εγκολπωθούμε τα σπάνια και έξοχα αισθητικά της ορόσημα. Στον αδαμάντινο φίλο Νίκο Βατόπουλο, που μας τιμά με την φιλία του, εκφράζουμε από καρδιάς τα θερμά μας συγχαρητήρια και του ευχόμαστε ολόθερμα, να είναι καλοτάξιδο !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ηθική έξαρση για τους ισαποστόλους Αγία Ελένη και Κωνσταντίνο, στον Άγιο Κωνσταντίνο Λένορμαν

Ηθική έξαρση για τους ισαποστόλους Αγία Ελένη και Κωνσταντίνο,
στον Άγιο Κωνσταντίνο Λένορμαν

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μέσα σε κλίμα ηθικής έξαρσης και με την καθολική συμμετοχή τόσο του λαού του 4-ου Διαμερίσματος των Αθηνών - Κολωνού, όσο και πλήθους άλλων Αθηναίων, που προσήλθαν με ευλάβεια να τιμήσουν την μνήμη των ισαποστόλων της Ορθοδοξίας μας Αγίας Ελένης και Άγιου Κωνσταντίνου, έλαβε χώρα σήμερα Δευτέρα 21-5-2018,  ο πανηγυρικός εσπερινός και η εκλιτάνευση της ιεράς εικόνας και αποτμήματος των ιερών οστών του Αγίου Κωνσταντίνου, στον ομώνυμο ναό του Αγίου Κωνσταντίνου, στον Κολωνό. Της αυτοκράτειρας – Αυγούστας Αγίας Ελένης που από τα χλωρά της νιάτα αφιερώθηκε στην ορθοδοξία και με την ανένδοτη πίστη της εν συνεχεία είχε τάξει κεντρικό σκοπό της ζωής της, να εξεύρει τον σταυρό του μαρτυρίου του Κυρίου μας. Αλλά και του εξόχου αυτοκράτορος του Βυζαντίου Αγίου Κωνσταντίνου, που σημάδεψε ανεξίτηλα το ορθόδοξο ήθος της αυτοκρατορίας, προστρέχοντας με ποικίλες θεσμικές παρεμβάσεις του τον χριστιανικό κόσμο, ενώ συνέδεσε το όνομά του, με δυο κορυφαίες κινήσεις που τον τοποθέτησαν στον χρυσούν πρόναο της παγκόσμιας ιστορίας. Αφενός μεν με την υπογραφή του Διατάγματος περί Ανεξιθρησκίας των Μεδιολάνων, που απαγόρευε τις διώξεις έναντι  οιοδήποτε λατρευτικού δόγματος, αφετέρου με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη, που αποτέλεσε την απαρχή της ηθικά μεγαλουργού Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία για μια χιλιετία, κανοναρχούσε  πολιτικά, πολιτισμικά και οικονομικά την οικουμένη και συνιστούσε την ηγέτιδα δύναμή της.

Στον λαμπροστόλιστο ναό λοιπόν του Αγίου Κωνσταντίνου της Λένρμαν, που φάνταζε σημαιοστολισμένος στο λιόγερμα με την βυζαντινή πορφύρα, σαν απόρθητο φρούριο, συνέρρευσε πλήθος κόσμου, για να τιμήσει τους κορυφαίους της ορθοδοξίας και να αρδεύσει ακένωτες ηθικές δυνάμεις από την ευλογία τους. Του πανηγυρικού εσπερινού χοροστάτησε ο σεπτός  ιεράρχης, Μητροπολίτης Ναζιανζού κ.κ. Θεοδώρητος, επικουρούμενος από τον αρχιμανδρίτη και αρχιερατικό προϊστάμενο του ναού κ-ο Κλήμη και άλλους ιερείς που με πολλήν αγάπη προσήλθαν για να αποτίσουν τον ηθικό αίνο στους αγίους μας. Με το πέρας της λειτουργίας επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνος των Αγίων, αλλά και αποτμήματος των οστών του Αγίου Κωνσταντίνου, υπο τους γλυκείς παιάνες της φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, που για μιαν ακόμα φορά, χρωμάτισε αισθητικά πολύμορφα την πομπή, με τις μελωδίες της. Και κατάφορτοι από συγκίνηση στους περιμετρικούς δρόμους του ναού και ένθεν και ένθεν της Λένορμαν, οι κάτοικοι του Κολωνού έραιναν με ροδοπέταλα και μύρα την σεπτή εικόνα των Αγίων και προσεύχονταν για να λάβουν την ευλογία τους και την ηθική αρωγή τους. Στιγμές άφατης συγκίνησης που σε πείθουν ότι είναι βαθιά ριζωμένο στην καρδιά του έλληνα, το πολιτισμικό ήθος της ορθοδοξίας και δεν  μπορεί να το διασαλεύσει καμία ξενοκίνητη δύναμη.

Με το πέρας της πομπής και την επάνοδο στην εκκλησία τον λόγο έλαβε ο σεβάσμιος επίσκοπος κ.κ. Θεοδώρητος και αφού διεβίβασε το διάστικτο από αγάπη μήνυμα του αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, που καλούσε τους πιστούς να ενωτιστούν τις διδαχές των Αγίων Ισαποστόλων μας Ελένης και Κωνταντίνου και να κραταιώσουν την πίστη τους στις δύσκολες και ηθικά τρικυμισμένες μέρες μας,  εξήρε, με τον γλυκύ και μελίρυτο λόγο του, την ανένδοτη πίστη και προσφορά των Κωνσταντίνου και Ελένης, αλλά και την ηθική μεγαλουργία της βυζαντινής αυτοκρατορίας, που θα αποτελεί πάντα ένα φωτεινό μετέωρο στην παγκόσμια ιστορία. Ακολούθως ο αρχιερατικός επίσκοπος του ναού και αρχιμανδρίτης του οικουμενικού πατριαρχικού θρόνου κ.κ. Κλήμης, ευχαρίστησε τον κ-ο Θεοδώρητο για την καθόλα τιμητική παρουσία του, τους ευλαβείς πιστούς που προσέτρεξαν με λαχτάρα να τιμήσουν τους αγίους μας, την ερανική επιτροπή, τις εθελόντριες του ναού και το φιλόπτωχο ταμείο, για τις ακάματες υπηρεσίες τους, στην λυσιτελή πραγμάτωση της ιεράς πανηγύρεως, την φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, για την ωραία αισθητικά συμμετοχή της, αλλά και την Ελληνική Αστυνομία, για την τήρηση των άψογων μέτρων τάξης.

Παρόντες δυναμικά και εμείς στην ευλαβική εορτή, με τον επικεφαλής της πρωτοβουλίας «Η Αθήνα είμαστε εμείς» κ-ο Χρήστο Τετνόμα και άλλα στελέχη της, για να τιμήσουμε τις αδαμάντινες μορφές της Ορθοδοξίας, των αγίων Ελένης και Κωνσταντίνου και να αναγεννηθούμε ηθικά από το ιδεοφόρο χριστιανικό μήνυμά τους.  Χρόνια Πολλά και του χρόνου αγαπητοί χριστιανοί και οι Άγιοι Ελένη και Κωνσταντίνος, να χαριτώνουν εσάς και τις οικογένειές σας, με την ευλογία τους. Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα !!!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                         
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Κεντρικό άρθρο μου στην εφημερίδα "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ της 19-5-18

Κεντρικό άρθρο μου στην εφημερίδα "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ της 19-5-18





















www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος (Μέρος Τεσσαρακοστό)

Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος  (Μέρος Τεσσαρακοστό) 

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Και όμως συνέβη το παντελώς ανερμήνευτο και ανεξήγητο γεγονός στις διενεργηθείσες εκλογές. Ο Βενιζέλος και το κόμμα του οι Φιλελεύθεροι,  υπέστησαν πανωλεθρία. Εξέλεξαν μόνο εκατόν δεκαοκτώ βουλευτές, έναντι διακοσίων πενήντα ενός της Ενωμένης Αντιπολίτευσης. Και το χειρότερο όλων, ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν κατόρθωσε καν να εκλεγεί βουλευτής. Σίγουρα άδικη αμοιβή για τον μεγάλο έλληνα, που τόσα πολλά είχε προσφέρει στην πατρίδα. Ακόμα και σήμερα οι αναλυτές και οι ιστορικοί δεν έχουν κατορθώσει επακριβώς να ερμηνεύσουν τα αίτια της αναπάντεχης ήττας, που αντίστοιχη ωστόσο είχαμε ξανασυναντήσει στο πρόσωπο του επίσης λαμπρού μεταρρυθμιστή έλληνα πολιτικού Χαριλάου Τρικούπη. Βέβαιον όμως είναι ότι συνετέλεσαν σημαντικά οι παρακάτω παράγοντες. Οι μακροχρόνιοι πόλεμοι επι μια εικοσαετία είχαν προξενήσει ένα αφόρητο αίσθημα κορεσμού και ηθικής εξάντλησης στον ελληνικό λαό. Ακόμα ο Βενιζέλος την περίοδο των πολέμων είχε κυβερνήσει με έναν τρόπο σκληρό, ενίοτε και αυταρχικό, όταν το επέτασσαν οι δύσκολες συνθήκες του πολέμου. Δεν έπαυε ωστόσο να προξενεί δυσφορία αυτής της μορφής η διακυβέρνηση στον ελληνικό λαό. Τέλος οι αλλεπάλληλες παρεμβάσεις των συμμάχων την περίοδο 1915-1917 και ειδικότερα των Άγγλων, είχαν προξενήσει ηθική απέχθεια στον ελληνικό λαό. Πως εξελίσσονταν τα πράγματα όμως μετά την ήττα του Βενιζέλου;  Ο αντιβασιλέας Παύλος Κουντουριώτης με την ήττα των Φιλελευθέρων και ως επιστήθιος φίλος και συνεργάτης του Βενιζέλου παραιτείται. Αντιβασιλέας ανέλαβε η βασιλομήτωρ Όλγα, ενώ παράλληλα στις 22 Δεκεμβρίου 1920 έλαβε χώρα δημοψήφισμα, το οποίο απεφάνθη συντριπτικά για την επάνοδο του Κωνσταντίνου του Α΄. Ο Κωνσταντίνος που τόσο δεινά είχε επισωρεύσει με την αλαζονεία του, τα εγωπαθή του σύνδρομα και τις εξωθεσμικές και ολέθριες παρεμβάσεις του στην εξωτερική πολιτική της χώρας και που τα οποία τόσο ακριβά είχαν στοιχίσει στην Ελλάδα, επανέρχονταν στο στέμμα. Ένα δημοψήφισμα που σίγουρα δεν είχε την σφραγίδα της έντιμης διενέργειας του. Ενδεικτικό είναι άλλωστε και το ποσοστό που ανέδειξε, της τάξης του 99%, το οποίο αναμφίβολα παραπέμπει σε δικτατορίες. Οι εκλογές όμως της 1-ης Νοεμβρίου του 1920, είχαν και ένα άλλο σημαντικό γεγονός. Η προκύψασα Βουλή στις 25 Ιανουαρίου του 1921 αυτοανακηρύχτηκε συντακτική και ανέλαβε πρωτοβουλίες για τη σύνταξη νέου συντάγματος. 

Ωστόσο παρότι το αντιβενιζελικό στρατόπεδο είχε συντριπτική πλειοψηφία στη Βουλή, η χώρα θα ξαναμπεί στη δίνη της πολιτικής αστάθειας. Οι κυβερνήσεις θα ανεβοκατέβαιναν αυτή την περίοδο με συχνότητα ασανσέρ, κλονίζοντας συθέμελε την προσπάθεια ανασυγκρότησης του τόπου. Παραθέτουμε παρακάτω τα τραγικά βραχύβια κυβερνητικά μας σχήματα, προκειμένου να έχει μια σαφή εικόνα ο αναγνώστης. Για τρείς μήνες αναλαμβάνει ο Δημήτριος Ράλλης. Δυο μήνες πρωθυπουργός ο Νικόλαος Καλογερόπουλος και δεκατέσσερις μήνες ο Δημήτριος Γούναρης. Για έξι μόνον ημέρες ο Νικόλαος Στράτος !!!, τέσσερις μήνες ο Ναξιώτης Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης και είκοσι ημέρες ο Νικόλαος Τριανταφυλλάκης. Για μια ημέρα τέλος ο αντιστράτηγος  Αναστάσιος Χαραλάμπης στις 16 Σεπτεμβρίου του 1922. Και βαίνουμε χρονικά όπως σίγουρα θα υποψιάζεται ο αναγνώστης στις τραγικές και αποφράδες ημέρες για την πατρίδα, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Ποιό ήταν ωστόσο το πολιτικό διακύβευμα των εκλογών του 1920, που επικαθόρισε μοιραίως τα κατοπινά βήματα της σύγχρονης ιστορικής μας εκπόρευσης και οδήγησε στην εθνική τραγωδία της Μικρασιατικής καταστροφής, αλλά και ποιά ήταν η πολιτική που ακολούθησαν οι αντιβενιζελικές κυβερνήσεις, καθώς και ο Κωνσταντίνος ο Α΄, ο οποίος ήδη απο την περίοδο του Εθνικού Διχασμού επιχειρούσε εξωθεσμικές παρεμβάσεις στην εξωτερική πολιτική της χώρας ; Στην φωτογραφία η βασίλισσα Όλγα – ήταν μέλος της περίφημης βασιλικής δυναστείας των Ρομανόφ της Ρωσίας - που θα αναλάβει την αντιβασιλεία της  Ελλάδος, μετά την παραίτηση του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη, η οποία έρχεται ως επακόλουθο της συντριπτικής ήττας των Φιλελευθέρων στις εκλογές και βεβαίως της πολιτικής περιθωριοποίησης του Ελευθερίου Βενιζέλου, του οποίου ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης ήταν επιστήθιος φίλος και συνεργάτης. Συνεχίζεται …

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr