Αθηνόδωρος Προύσαλης, ένας «μάγκας» γεμάτος χιούμορ !!!

Αθηνόδωρος Προύσαλης, ένας «μάγκας» γεμάτος χιούμορ !!!

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Αν υπήρξε κορυφαίος στον ρόλο του «μάγκα» του ελληνικού κινηματογράφου ο Νίκος Φέρμας, εξίσου σπουδαίος υπήρξε και ο Αθηνόδωρος Προύσαλης, που με ηθική ένταση και με απαράμιλλη καλλιτεχνική δεινότητα, απέδωσε την μπέσα, την λεβεντιά και την τιμή των αυθεντικών λαϊκών μας ανθρώπων. Οι ερμηνείες του είχαν μια σπάνια αυθεντικότητα, που συνέγειραν το κοινό και αποσπούσαν το χειροκρότημά του. Για τούτο και ο σπουδαίος μας δημιουργός Ντίνος Δημόπουλος στο βιβλίο « Ένας σκηνοθέτης θυμάται» (1998), αναφέρει με παραστατική ενάργεια για τον Αθηνόδωρο Προύσαλη «Ο Νίκος Φέρμας ήταν ο δάσκαλος. Ο άλλος ο μαθητής, εξίσου αυθεντικός με τον δάσκαλο, αλλά πιο αλαφρύς, πιο ιπτάμενος, πιο ποιητικός. Ήταν ο Αθηνόδωρος Προύσαλης». Ο μεγάλος μας ηθοποιός στην μακρά και πολυεπίπεδη καλλιτεχνική του πορεία, συμμετείχε σε περίπου 120 ταινίες στο πεδίο του κινηματογράφου – και με σημαντικές ερμηνείες μάλιστα στις πολύ ποιοτικές εκφάνσεις του – σε πλήθος επίσης θεατρικών παραστάσεων, όπου και στο παλκοσένικο έδωσε δείγματα υψηλών υποκριτικών αρετών, ενώ πολύ αξιόλογη ήταν και η παρουσία του στην μικρή μας οθόνη, σε τηλεοπτικές σειρές που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα απο το κοινό. Για τούτο και καταχωρίστηκε στην συνείδησή μας, ως ένας εξαίρετος ηθοποιός-κωμικός, που σημάδεψε ανεξίτηλα την καλλιτεχνική μας δημιουργία στον φάσμα της κωμωδίας.

Ο σπουδαίος έλληνας κωμικός είδε το φως της ζωής στην Κωνσταντινούπολη το 1926 και το 1932 ήλθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στην Παλαιά Κοκκινιά. Απο νεαρή ηλικία εκδήλωσε ξεχωριστή έφεση για το θέατρο και έτσι μετά τις εγκύκλιες γυμνασιακές του σπουδές, ακολούθησε υποκριτική στην Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, έχοντας ως δασκάλους τα ιερά τέρατα της δραματικής μας τέχνης, τους Δημήτρη Ροντήρη και Αιμίλιο Βεάκη. Μαθητεία που αναμφίβολα πέρα απο την θεωρητική θεατρική του σκευή, επηρεάσε τον ηθικό πυρήνα της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.

Πρόβα τζενεράλε στο παλκοσένικο ο μεγάλος μας κωμικός θα κάνει το 1953 με το θεατρικό σχήμα της Γιώτας Λάσκαρη και στην παράσταση «Ο τρομερός καλόγερος». Έκτοτε θα ακολουθήσουν πολλές συνεργασίες του με αρκετούς θιάσους, στους οποίους προεξάρχει αυτός του θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κούν. Στο σανίδι που στην κυριολεξία λάτρευε ο Αθηνόδωρος Προύσαλης και εκτιμούσε ότι ήταν ο κατ΄εξοχήν χώρος της υποκριτικής δημιουργίας, είχε μια πολύπλαγκτη παρουσία, ως δευτεραγωνιστής, που όμως κατόρθωνε με το λυρικό του κύτταρο και την  αυθεντικότητά του, να κερδίσει την εκτίμηση και το χειροκρότημα των θεατών. Συμμετείχε σε πλήθος θεατρικών παραστάσεων, πολλές εκ των οποίων προβλήθηκαν απο το ιστορικό «Θέατρο της Δευτέρας» στην ΕΡΤ και έτσι τον έφεραν σε επαφή με το πλατύ κοινό, εξακτινώνοντας το καλλιτεχνικό του κύρος.

Αλλά εξίσου σημαντική και επιτυχημένη ήταν η παρουσία του Αθηνόδωρου Προύσαλη και στην μεγάλη μας οθόνη, στην οποία μέσα απο τους λαϊκούς ρόλους που ερμήνευε - με τον απαράμιλλο όγκο ψυχής του, αποτύπωσε αδρά το αχνάρι του. Την πρωτόλειά εμφάνισή του στον κινηματογράφο έκανε το 1952, συμμετέχοντας στην κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου «Το στραβόξυλο», που ήταν στην κυριολεξία το διαβαρτήριο για την μετέπειτα λαμπρή πορεία του. Θα επακολουθήσει ένας κινηματογραφικός καταιγισμός με 120 ταινίες τις μεταπολεμικές μας δεκαετίες, στην χρυσή περίοδο του ασπρόμαυρου ελληνικού κινηματογράφου, ενώ θα συμμετέχει και σε αρκετές ταινίες του αποκαλούμενου ανανεωτικού κινηματογράφου μας, προεξαρχόντων αυτών του μεγάλου μας σκηνοθέτη Άγγελου Αγγελόπουλου. Ξεχωρίζουν σ΄αυτό το πεδίο οι ταινίες «Ο Μελισσοκόμος» (1986), «Ταξίδι στα Κύθηρα» (1984), «Το μετέωρο βήμα του πελαργού» (1991), στις οποίες ο Αθηνόδωρος Προύσαλης έδωσε ερμηνείες υψηλού κύρους. Ωστόσο ο μεγάλος μας ηθοποιός θεωρούσε ως κορυφαία κινηματογραφική του παρουσία, την συμμετοχή του στην ταινία «Επιχείρηση Απόλλων», του Γιώργου Σκαλενάκη το 1968. Ενώ το 1990 ο Κωνσταντινουπολίτης κωμικός, θα λάβει τιμητική διάκριση στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την συμμετοχή του στην ταινία «Οι Αθηναίοι» του σκηνοθέτη Βασίλη Αλεξάκη.

Η έλευση της δεκαετίας του ΄80, που χαρακτηρίστηκε απο τις μαύρες περιόδους της κινηματογραφικής μας δημιουργίας, με την επικυριαρχία του υποπροϊόντος της βιντεοκασέτας, συμπαρέσυρε δυστυχώς και τον Αθηνόδωρο Προύσαλη, που συμμετείχε σε αρκετές απο αυτές, προκειμένου να βιοπορίσει. Τέλος να σημειώσουμε το σημαντικό πέρασμα του Αθηνόδωρου Προύσαλη απο την μικρή μας οθόνη, όπου με την υποκριτική του δεινότητα, σφράγισε μερικές απο τις σπουδαίες τηλεοπτικές μας σειρές. Σ΄αυτές προεξάρχει ο ιστορικός «Μεθοριακός Σταθμός» που προεβάλλετο τότε απο την ΥΕΝΕΔ και θεωρείται απο τις μεγαλύτερες σε χρονική διάρκεια τηλεοπτικές μας παραγωγές - (1974-1981) πλαισιώνοντας στον ρόλο του Κυριάκου (αντιπροέδρου του χωριού), τον καινοτόμο γεωπόνο Αλέξη Κοντόπουλο (Βάσω Αδριανό), την Γαρουφαλλιά (Ρένα Βουτσινά) και άλλους επίσης έξοχους ηθοποιούς μας. Αλλά και η συμμετοχή του στο σήριαλ «Εγκλήματα», που προεβάλλετο απο τον ΑΝΤ1 την περίοδο 1998-2000 και υποδύετο με αξεπέραστη ηθοποιΐα τον ρόλο του «παππού».

Με την αυθεντικότητα της ερμηνευτικής τους δεινότητας, που αποτύπωνε στους ρόλους του, την γνήσια λαϊκή ψυχή, αλλά και το σπουδαίο υποκριτικό του τάλαντο, ο Αθηνόδωρος Προύσαλης, μας έδωσε σημαντικές ερμηνείες και ξεχώρισε τόσο στο παλκοσένικο, όσο και στην μεγάλη οθόνη, σαν ένας απο τους μεγάλους μεταπολεμικούς μας ηθοποιούς. Στις 5 Ιουνίου του 2012, έχοντας διανύσει μια μακρά και επιτυχημένη καλλιτεχνική διαδρομή, ο Αθηνόδωρος Προύσαλης έφυγε απο την ζωή. Ο θάνατός του σκόρπισε πάνδημη θλίψη στο καλλιτεχνικό κοινό, για την απώλεια, αυτού του ανεπανάληπτου γνήσιου «μάγκα», του θεάτρου και του κινηματογράφου μας ...Το παρόν κείμενο έχει δημοσιευθεί στις εφημερίδες της Ηλείας «ΠΑΤΡΙΣ» και «ΑΥΓΗ» και σε περιοδικά πολιτιστικού περιεχομένου.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Άγιοι Ανάργυροι στην Πλάκα - Μετόχι Παναγίου Τάφου

Άγιοι  Ανάργυροι στην Πλάκα  - Μετόχι Παναγίου Τάφου
(Βυζαντινά αριστουργήματα της Αθήνας μας )

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Αποτελώντας και μόνο την εκκλησία που υποδέχεται κάθε χρόνο το Άγιο Φώς απο τον Πανάγιο τάφο των Ιεροσολύμων, το βράδυ του μεγάλου Σαββάτου, οι Άγιοι Ανάργυροι της Πλάκας – Μετόχι του Παναγίου Τάφου, συνιστούν μια εκκλησία ορόσημο στην ορθόδοξη συνείδηση του αθηναϊκού λαού. Σπουδαίες εξάλλου ιστορικές μνήμες απο την μακραίωνη εκπόρευση του ελληνισμού στην αχανή λεωφόρο του χρόνου, είναι συνυφασμένες με το μετόχι του Παναγίου Τάφου. Σύμφωνα με μια ιστορική δοξασία στους Άγιους Ανάργυρους εναταφιάζονταν μερικά μέλη της μεγαλουργού οικογένειας των Παλαιολόγων. Απο τα μέσα του 17-ου αιώνα και δη απο το 1667, η εκκλησία αποτελούσε καθολικό γυναικείου μοναστηριού, που είχε ιδρυθεί με πρωτοβουλία του Δημητρίου Κολοκύθη. Ο τελευταίος διακατεχόμενος απο ζέση και θερμουργό πάθος για την ορθοδοξία, κληροδότησε όλη την περιουσία του στο Μοναστήρι. Το μοναστήρι θα ακμάσει κοινωνικά και πολιτισμικά στην Αθήνα, μέχρι και την έλευση των Ενετών στην πόλη υπο τον Μοροζίνη, οπότε και περιέπεσε σε μαρασμό, μέχρι της διαλύσεώς του.

Πρός το τέλος του 18-ου αιώνα και ειδικότερα το 1788, το μοναστήρι αγοράστηκε απο τον Αρχιμανδρίτη Ιάκωβο, μεταβλήθηκε σε μετόχι του Παναγίου Τάφου και υπήχθη διοικητικά στο πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Στον αύλειο χώρο του μετοχίου υφίσταται κτίριο απο το 1858, που αποτελεί τα γραφεία της εξαρχίας. Όταν έξαρχος διατελούσε ο Αρχιμανδρίτης Ιωσήφ Κρητικάκης, τα έξοδα της δημιουργίας του κτιρίου είχε αναλάβει ο πατριάρχης Ιεροσολύμων ο Κύριλλος ο Β΄. Το μετόχι του Παναγίου Τάφου βρίσκεται στα περίφημα Αναφιώτικα της Πλάκας και δεσπόζει αισθητικά με την απλότητα και την επιμέλειά του. Έπειτα είναι αυτό το βαρύτιμο ιστορικό φορτίο του που προξενεί δέος, αλλά και ηθική ανάταση συνάμα, στον προσκυνητή-επισκέπτη. Προσευχόμενος στο Μετόχι του Παναγίου Τάφου, θαρρείς ότι εγγίζεις τον ιερό χώρο, που ετάφη το σώμα του Ιησού. Η εκκλησία ανηγέρθη στα πρώτα χρόνια της οθωμανικής δουλείας και σε χώρο στον οποίο  προϋφίστατο αρχαίος ναός της Αφροδίτης. Εξάλλου μέλη του ναού της Αφροδίτης, έχουν τοποθετηθεί στους τοίχους των Αγίων Αναργύρων και επενδύουν αισθητικά και τον αύλειο χώρο. 

Σε ότι αφορά την αρχιτεκτονική τεχνοτροπία του ναού, συνιστά μεταβυζαντινή καμαροσκέπαστη μονόκλιτη βασιλική, με οροφή που απολήγει σε τεταρτοσφαίρια. Αναφορικά με το τέμπλο του ναού, αυτό είναι ξυλόγλυπτο. Εσωτερικά είναι επενδυμένος απο μερικές τοιχογραφίες, ενώ υπάρχουν και ορισμένες σημαντικές φορητές εικόνες. Ξεχωρίζει σ΄ αυτές η ιερή εικόνα της Αγίας Βαρβάρας, με αποσπάσματα απο την ζωή της, η οποία συνιστά έργο του Σπύρου Σομασιανού του 1939. Σημαντικό επίσης ορθόδοξο κειμήλιο που διακοσμεί την εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, αποτελούν ορισμένοι λίθοι απο τον Άγιο Τάφο και απο τον Γολγοθά της Ιερουσαλήμ, οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί στον ναό, εισέρχοντας στην εκκλησία δεξιά, δίπλα απο την εκκλησία της Αγιοταφικής Αδελφότητας. Οι Άγιοι Ανάργυροι – Μετόχι του Παναγίου Τάφου, αποτελούν στολίδι  για τον ορθόδοξο χαρακτήρα της Αθήνας και κάθε χρόνο το Μεγάλο Σάββατο, η Ελλάδα ευλαβικά προσμένει σε αυτούς, την έλευσή του Αγίου Φωτός απο τα Ιεροσόλυμα. 

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                        
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Για καφέ στην συνοικία των Θεών !!!

Για καφέ στην συνοικία των Θεών !!!

Έσκασε για λίγο ο ήλιος στο αττικό τοπίο και αδράξαμε την ευκαιρία για ένα καφεδάκι στην συνοικία των Θεών !!! Στο μαγικό Μοναστηράκι, δίπλα από τον Ναό του Ηφαίστου. Κεί που σε ζαλίζουν οι μυρωδιές και τα χρώματα από την παλιά αγορά της Αθήνας και συναντώνται οι πολιτισμοί. Η μαγεία και ο μυστικισμός της Ανατολής, που τον κατευοδώνουν τα μοναδικά αρώματά του από την κανέλλα μέχρι το πιπέρι, με την μεγαλοπρέπεια και την αστική αρχοντιά της Δύσης. Και αντίκρυ αίφνης να αντιφεγγίζει το μοναδικό σύμβολο του παγκόσμιου πολιτισμού ο Παρθενώνας και να σου υπομνίζει την σπάνια τιμαλφή μήτρα των Ελλήνων, τον έξοχο ηθικά αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.

Πόσο αγαπώ Θεέ μου την Αθήνα και πόσο προικοδοτημένη από τη φύση και την ιστορία είναι αυτή ή πόλη !!! στην οποία από όλο τον κόσμο συρρέουν επισκέπτες, για να αρδεύσουν από την μαγεία της πολιτισμικής της ταυτότητας. ΑΘΗΝΑ, σ΄ ΑΓΑΠΩ πολύ και τ΄ αξίζεις. Είναι ατελείωτες οι ομορφιές σου και ο απαράμιλλος πολιτισμός σου. Κάθε σου κύτταρο μια ομορφιά, κάθε γωνιά και ένας στύλος της παγκόσμιας ιστορίας !!!

Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
www.panosavramopoulos.blogspot.gr
Αθήνα, 17-2-17

Μνήμη Μιλτιάδους Έβερτ

Μνήμη Μιλτιάδους Έβερτ

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Πρίν λίγες μέρες στις 11 Φεβρουαρίου, συμπληρώθηκαν έξι χρόνια από την εκδημία του αλησμόνητου Δημάρχου Αθηναίων, κορυφαίου στελέχους της «Νέας Δημοκρατίας», αλλά και σημαίνοντος δημοσίου ανδρός Μιλτιάδους Έβερτ. Ο Μιλτιάδης Έβερτ, πέρα από την πολυμερή πολιτική παρουσία του στην κεντρική πολιτική μας σκηνή ως υπουργός και πρόεδρος της «Νέας Δημοκρατίας», υπήρξε εμπνευστής της ελεύθερης ραδιοφωνίας και εδραίωσε με την μαχητική παρουσία και τους αγώνες του, την ίδρυση και λειτουργία του πρώτου ιδιωτικού σταθμού Ραδιοφωνίας στην Ελλάδα, του «Αθήνα 984». Πάνω από όλα όμως ο αξέχαστος Μιλτιάδης Έβερτ, υπήρξε ένα ζεστός και ευγενής άνθρωπος και υψηλόφρων ευπατρίδης. Το ζεστό χαμόγελό του, η απλότητα, το ακατάλυτο χιούμορ του και η ανθρωπιά του, ήταν τα στοιχεία της ηθικής ταυτότητάς του, που έκαναν τον αξέχαστο «μπουλντόζα» αγαπητό σε κάθε κοινωνικό μετερίζι.  Στην αγαθή μνήμη του δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενό μας, που περιλαμβάνεται στην βιογράφηση των αυτοδιοικητικών αρχόντων της Αθήνας, στο κυκλοφορούν βιβλίο μας «ΑΘΗΝΑ, ζαφειρόπετρα …».

Πρωτοπόρο πνεύμα, ανήσυχη και δυναμική προσωπικότητα, με πολυσχιδή κι επιτυχή παρουσία στο κεντρικό πολιτικό και αυτοδιοικητικό μας πεδίο, αλλά και οραματιστής των μακρινών οριζόντων της ζωής και της πολιτικής, ο Μιλτιάδης Έβερτ. Ο αγαπημένος «μπουλντόζας», που η ηθική του ευγένεια, η ανεξικακία του και το καυστικό του χιούμορ, δρόσιζε το άνυδρο και γεμάτο απάνθρωπους ανταγωνισμούς πολιτικό μας πεδίο. Για όσους τον γνώρισαν απο κοντά, ο Μιλτιάδης Έβερτ είχε κερδίσει τον περίσεπτο ηθικά τίτλο του ωραίου ανθρώπου. Αφτιασίδωτος, χωρίς τα ψεύτικα βερνίκια της πολιτικής επικοινωνίας, πληθωρικός, αυθόρμητος και ασυμβίβαστος υπήρξε πάντα ο αξέχαστος για τους φίλους του, Μίλτος. Και αυτός ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας του, τον γέμισε χαρά, αλλά πολλές φορές και άφατη θλίψη στους ανθρωποβόρους διαδρόμους της πολιτικής. Στο αυτοδιοικητικό πεδίο, ως αληθινός οραματιστής ήταν ο εμπνευστής της ελεύθερης ραδιοφωνίας και ο δημιουργός του ραδιοφωνικού σταθμού της Αθήνας «Αθήνα 9,84». Στην κεντρική πολιτική μας σκηνή τώρα ο Μιλιτιάδης Έβερτ, εξελέγη κατ΄ επανάληψη με συντριπτικές πρωτιές βουλευτής της Α΄ Αθηνών, δήμαρχος Αθηναίων, πρόεδρος της «Νέας Δημοκρατίας», ενώ ανέλαβε κατ΄ επανάληψη κεντρικά υπουργικά χαρτοφυλάκια, όπως του οικονομικών, της Προεδρίας, της Βιομηχανίας και των Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ο Μιλτιάδης Έβερτ είδε το φως της ζωής στις 12 Μαΐου 1939 στην Αθήνα και ήταν γιός του Αγγέλου Έβερτ. Ακολούθησε οικονομικές σπουδές στην ΑΣΟΕΕ και έκανε μεταπτυχιακά στην οικονομική ανάπτυξη και την Πληροφορική. Διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος της Εμπορικής Τραπέζης, των Ναυπηγείων Ελευσίνος, αλλά και άλλων βιομηχανικών συγκροτημάτων. Απο νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την πολιτική εντασσόμενος στον χώρο της «λαϊκής δεξιάς», ένα μείγμα για την εποχή οικονομικού φιλελευθερισμού, με έντονα όμως τα στοιχεία του κοινωνικού κράτους. Το 1957 εντάχθηκε στην νεολαία ΕΡΕΝ της ΕΡΕ, του Κωνσταντίνου Καραμανλή και το 1963 διακρινόμενος για το υψηλό πολιτικό του κύρος ανέλαβε τα ηνία της διοίκησής της. Με δημοκρατικό ήθος αντιτάχθηκε στους απριλιανούς δικτάτορες και στα χρόνια της χούντας του απαγορεύθηκε η έξοδος απο την χώρα. Στην κεντρική πολιτική μας σκηνή κατήλθε το 1974, ως υποψήφιος βουλευτής με την «Νέα Δημοκρατία», όπου εξελέγη και το 1976 νεότατος κιόλας θα αναλάβει χαρτοφυλάκιο, ως υφυπουργός Οικονομικών. Το 1977 ο Μιλτιάδης θα καταγάγει συντριπτική νίκη ως πρώτος βουλευτής της Α΄ Αθηνών, εγγράφοντας παρακαταθήκες για την μετέπειτα μακρά πολιτική του σταδιοδρομία. Αλλά και το 1985 ηγούμενος του ψηφοδελτίου της Α΄ Αθηνών, θα επανεκλεγεί και πάλι βουλευτής. 

Στο αυτοδιοικητικό μας πεδίο, θα περάσει στις εκλογές του Οκτωβρίου του 1986, όπου και θα εκλεγεί με το πανηγυρικό ποσοστό του 54,5 %.Ήταν τότε που η «Νέα Δημοκρατία» εξέλεξε την ιστορική «ΑΕΚ» - ήτοι Ανδριανόπουλος στον Πειραιά, Έβερτ στην Αθήνα και Κούβελας στην Θεσσαλονίκη, που αποτέλεσε το εφαλτήριο ανόδου της στην εξουσία, κατισχύοντος του ΠΑΣΟΚ. Απο την έπαλξη του δημάρχου Αθηναίων, ο Μιλτιάδης Έβερτ προέβη σε μια δέσμη εύτολμων αυτοδιοικητικών παρεμβάσεων, που έδωσαν αέρα αναγέννησης στην Αθήνα. Κορυφαία όλων στιγμή του, το επίτευγμα της ελεύθερης ραδιοφωνίας και η δημιουργία του ραδιοφωνικού σταθμού της Αθήνας του «Αθήνα 9,84». Στον δημοτικό θώκο ο Μιλτιάδης Έβερτ, θα παραμείνει απο τις 1 Ιανουαρίου του 1987, μέχρι της 3 Μαΐου του 1989,οπότε και παραιτήθη για να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές. Ενώ θα επανακάμψει στην αυτοδιοίκηση, κατερχόμενος ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος υπο τον συνδυασμό «ΝΕΑ ΑΘΗΝΑ» του Αντώνη Τρίτση, που στήριξε η «Νέα Δημοκρατία» στις δημοτικές εκλογές της 14-ης Οκτωβρίου του 1990. Εξελέγη πρώτος και για μια ακόμα φορά αποτύπωσε το στίγμα του στον Δήμο της Αθήνας. Σε ότι αφορά τώρα την κεντρική πολιτική του παρουσία, ο Μιλτιάδης Έβερτ, ερχόμενος σε σύγκρουση με τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, στις 26 Οκτωβρίου του 1991 παραιτήθηκε απο το υπουργείο Προεδρίας που του είχε ανατεθεί, χαράσσοντας την προσωπική του πλέον πορεία στην «Νέα Δημοκρατία». Με την εκλογική ήττα της Ν.Δ. στις 3 Νοεμβρίου του 1993 και αφότου παραιτήθη ο Κώστας Μητσοτάκης απο την προεδρία του κόμματος, ο Μιλτιάδης Έβερτ διεκδίκησε στις εσωκομματικές εκλογές που ακολούθησαν την προεδρία του κόμματος. Και συνέτριψε στην κυριολεξία τον συνδιεκδικητή του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη. Επι συνόλω 182 εκλεκτόρων ο Μιλτιάδης Έβερτ έλαβε 141 ψήφους !!!, 4 εκλέκτορες δεν επέλεξαν κανέναν απο τους δυο και ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης απέσπασε μόνο 37 ψήφους. Στο  πηδάλιο της «Νέας Δημοκρατίας» ο Μιλτιάδης Έβερτ θα παραμείνει μέχρι της 21 Μαρτίου του 1997, οπότε και ηττήθη στο 4-ο Συνέδριο του Κόμματος απο τον συνδιεκδικητή της αρχηγίας, νεότατο τότε Κώστα Αλεξάνδρου Καραμανλή, που προμήνυε την δυναμική του επέλαση – ως ελπιδοφόρος και απεξαρτημένος απο τα άγη και τις δουλείες του μεταπολιτευτικού μας πολιτικού συστήματος νέος πολιτικός - στο πολιτικό μας πεδίο. 

Είχε σημάνει έτσι η ώρα της εξόδου απο την πολιτική, για τον ηθικά ευγενή Μιλτιάδη Έβερτ, που περιορίστηκε πλέον σαν σοφός Νέστωρας, σε συμβουλευτικούς κατ΄ουσίαν ρόλους στην παράταξη, πέραν οιασδήποτε άλλης πολιτικής του συμμετοχής. Στις 19 Σεπτεμβρίου του 2009, ο Μιλτιάδης Έβερτ με επιστολή του πρός τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, κοινοποίησε την οριστική του αποχώρηση απο την πολιτική. Ο Μιλτιάδης Έβερτ αρθρογραφούσε συχνά στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, επι θεμάτων οικονομικής ανάπτυξης, στρατηγικής κ.λ.π. Παράλληλα είχε και αξιοσημείωτο συγγραφικό έργο. Συνέγραψε τα βιβλία «Καραμανλής ο Αναμορφωτής»,  «Ειρηνική Επανάσταση για τη Νέα Εποχή» και «Η Ελλάδα στον Κόσμο που έρχεται». Η τραγικότητα της ανθρώπινης μοίρας επεφύλασσε πολύ πικρά ποτήρια για τον Μιλτιάδη Έβερτ. Πάραυτα ο αλησμόνητος Μιλτιάδης τα αντιμετώπισε όλα, με εκείνο το ολύμπιο ήθος που τον διέκρινε και τον καθιστούσε μοναδικό και ξεχωριστό. Το αλγεινό άγγελμα του θανάτου του στις 9 Φεβρουαρίου του 2011  - και αφότου νοσηλεύονταν με βαριά προβλήματα υγείας στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο – προξένησε ρίγη συγκίνησης στον λαό της Αθήνας και σε όλο τον πολιτικό κόσμο, που πάντα του πίστωνε τη ευπρέπεια και το αδαμάντινο κοινωνικό του ήθος. Πολύ περισσότερο δε στην παράταξη της «Νέας Δημοκρατίας»  που τόσο είχε αγαπήσει και τιμήσει. Δημοσία δαπάνη κηδεύτηκε στο στις 12 Φεβρουαρίου του 2011 στο Α΄ Νεκροταφείο. Ήταν ένας ωραίος άνθρωπος ο Μιλτιάδης Έβερτ. Αυτός ο φοβερός «μπουλντόζας» που όλοι αγαπούσαν ...

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Άγιος Ελισσαίος – Πλάκα

Ιστορικές εκκλησίες – Βυζαντινά αριστουργήματα της Αθήνας μας  

Άγιος Ελισσαίος – Πλάκα

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Δεν είναι μόνο το αισθητικό κάλλος του μικρού αλλά πανέμορφου ναού του Αγίου Ελισσαίου, που προξενεί το θαυμασμό και τα κατανυκτικά συναισθήματα του επισκέπτη του. Είναι παράλ-ληλα συνυφασμένος με τις περίφημες αγρυπνίες σ΄ αυτόν, του μεγάλου Σκιαθίτη, κοσμοκαλό-γερου της ελληνικής λογοτεχνίας Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που αποτέλεσε παράλληλα και δεξιό ψάλτη του. Ο Παπαδιαμάντης αποτύπωσε αδρά το ηθικά ευγενές ορθόδοξο αχνάρι του στον Άγιο Ελισσαίο και τον κατέστησε σύμβολο πολιτισμού και ορθόδοξης μυσταγωγίας. Μαζί με τον Παπαδιαμάντη και ο πρώτος του εξάδελφος Αλέξανδρος Μωραϊτίδης στον Άγιο Ελισσαίο, που διετέλεσε αριστερός ψάλτης. Τέλος το ταπεινό εκκλησάκι του Αγίου Ελισσαίου, αποτέλεσε το ορμητήριο της ορθόδοξης μεγαλουργίας, του έξοχου Παπα-Νικόλα του Πλανά, που μετέπειτα αγιοποιήθηκε. Οι περίφημες αγρυπνίες του Παπαδιαμάντη στον Άγιο Ελισσαίο διάστικτες από ευλάβεια και κατάνυξη, υιοθετούσαν την περίφημη κολυβάδικη παράδοση του Αγίου Όρους και αποτέλεσαν ένα πρωτόγνωρο πολιτισμικό επίτευγμα για την αθηναϊκή κοινωνία της περιόδου (1880-1925). Κατά την τέλεσή τους προσήλκυσαν στον Άγιο Ελισσαίο, κορυφαίες φυσιογνωμίες του πολιτισμού και της διανόησης. Χαρακτηριστική ήταν η παρουσία σ΄ αυτές των ακαδημαϊκού Ζαχαρία Παπαντωνίου, Γιάννη Βλαχογιάννη, Παύλου Νιρβάνα κ.α.

Σε ότι αφορά την αρχιτεκτονική τεχνοτροπία του ναού, είναι μονόκλιτη ξυλόστεγη βασιλική και στην αρχική κατασκευή της εκκλησίας είχαν προσαρτηθεί στους τοίχους αρχαία και βυζαντινά στοιχεία , όπως γλυπτά κ.α. Αλλά μοίρα τραγική στον ναό υπήρχαν και σπουδαίας αισθητικής τοιχογραφίες, οι οποίες καταστράφηκαν και το 1921 και φτιάχτηκαν στη θέση τους άλλες. Τις τοιχογραφίες αυτές είχε ανακαλύψει και αποτυπώσει συνάμα ο γάλλος περιηγητής Paul Durand το 1842-1843. Σε ότι αφορά το ιδιοκτησιακό του καθεστώς ο Άγιος Ελισσαίος σε όλο το διάβα της ιστορίας του, αποτέλεσε ιδιωτικό εκκλησάκι. Μαζί με την αυλή του και τα γύρω κτίρια, υπήγετο στην ιδιοκτησία της οικογένειας Χωματιανού-Λογοθέτη.  Παράλληλα με το αισθητικό κάλλος του μικρού αυτού ναού της Αθήνας, που συνιστά ορόσημο της ορθόδοξης ταυτότητας των Αθηνών, απαράμιλλης αισθητικής είναι και ο αύλειος χώρος του ναΐσκου. Η ομορφιά και η απλότητα εξάλλου της αυλής του Άγιου Ελισσαίου, εντυπωσίασε το μεγάλο μας θεατρικό συγγραφέα και ακαδημαϊκό Ιάκωβο Καμπανέλλη, για να γράψει το περίφημο έργο του «Αυλή των θαυμάτων». 

Από την ιδιοκτησία όμως της οικογένειας Χωματιανού - Λογοθέτη, ο Άγιος Ελισσαίος μεταβιβάστηκε στον αξιωματικό του πολεμικού ναυτικού Ηρακλή Καζάκο.  Ο τελευταίος διαβλέποντας ότι ένεκα της υψηλής πολιτισμικής του αξίας το εκκλησάκι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί διατηρητέο και να απαλλοτριωθεί, στις 3 Ιουλίου του 1943 αφαίρεσε την στέγη του. Ενώ πάνω από την Αγία Τράπεζα οικοδόμησε αποθήκη !!! Τελικά μετά από αυτά τα απίστευτα και όμως αληθινά, η κατάρρευση του ναού ήταν αναπότρεπτη. Σημειώνοντας εδώ την έντονη διαμαρτυρία τω ανθρώπων του πολιτισμού της εποχής, για την συμπεριφορά του Καζάκου, που όμως δεν απέτρεψε την κατάρρευση του ναού. Με το πέρασμα του χρόνου αναλήφθηκε μια πρωτοβουλία αποκατάστασης-αναστήλωσης του ναίσκου από την Εταιρεία Παπαδιαμαντικών Σπουδών, υπο την εμπνευσμένη ηγεσία του πανεπιστημιακού καθηγητή Φώτη Δημητρακόπουλου, η οποία εδράζονταν σε μια πανοραμική αρχιτεκτονική κάτοψη, που εκπόνησε για την αναστήλωση, η Διεύθυνση των Νεώτερων Βυζαντινών Μνημείων, παράλληλα με μια σπάνια φωτογραφία του ναού του 1940, από τον κριτικό-δοκιμιογράφο Γιώργο Βαλέτα. Έτσι το οικοδομικό τετράγωνο του Αγίου Ελισσαίου απαλλοτριώθηκε και άρχισαν οι προσπάθειες αναστήλωσης. Την αναστήλωση επιχορήγησε οικονομικά το υπουργείο Πολιτισμού το 2003 και το εγχείρημα αποπερατώθηκε το 2005, οπότε και ετέθη και πάλι σε λειτουργία ο ναός. Ενώ τα τελευταία χρόνια, με πρόταση που υπεβλήθη στο υπουργείο Πολιτισμού, επετράπη η διεξαγωγή αγρυπνιών μια φορά τον μήνα. Με την απλότητα, το μικρό του μέγεθος που αναδύει αισθητική αρχοντιά και την βαρύτιμη ιστορική του παρουσία, ο Άγιος Ελισσαίος αποτελεί ένα σπουδαίο ορθόδοξο μνημείο των Αθηνών.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                        
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ», Ο ΠΑΝΟΣ Ν. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Β΄ Αναπληρωτής Βουλευτής Α΄ Αθηνών

ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ», Ο ΠΑΝΟΣ Ν. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
Β΄ Αναπληρωτής Βουλευτής Α΄ Αθηνών  

Η δήλωση παραίτησής του, προς τον πρόεδρο της «Ένωσης Κεντρώων» κ-ο Βασίλη Λεβέντη

Αξιότιμε κ-ε Λεβέντη,

Τον Αύγουστο του 2015 μέσα από ένα πλαίσιο διαλόγου αρχών, συμφωνήσαμε – και ενώ ήμουν εκλεγμένος Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος  Αθηναίων – να κατέλθω τρίτος στην λίστα του ψηφοδελτίου, ως υποψήφιος Βουλευτής της «Ένωσης Κεντρώων» στην Α΄ Αθηνών. Πιστεύοντας καλόπιστα στις δηλώσεις σας για κάθετη ρήξη με το παθογενές πολιτικό παρελθόν της χώρας, ήτοι με την οικογενειοκρατία και τις πελατειακές σχέσεις, κατέβαλα κάθε δυνατή προσπάθεια, με την μαχητική αρθρογραφία μου, αλλά και με τις τηλεοπτικές μου παρεμβάσεις όποτε τούτο ήταν εφικτό, για την προβολή και άνοδο του κόμματος. Ενώ ήμουν και ο μόνος υποψήφιος Βουλευτής σας προεκλογικά, που σας έκανα – όπως επιμόνως μου ζητήσατε – κεντρική πολιτική εκδήλωση στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων – κτίριο ΟΠΑΝΔΑ – πραγματώνοντας μια μοναδική σε ένταση και παλμό εκδήλωση.

Γρήγορα όμως μετά τις εκλογές ήλθα αντιμέτωπος με το αληθινό σας πρόσωπο. Παρότι σας κατέθεσα  μια ολοκληρωμένη κυβερνητική πλατφόρμα 40 σελίδων Α4, με ρηξικέλευθες προτάσεις για (α) την Δημοσιονομική μας εξυγίανση (β) την φορολογική αναδιάρθρωση (γ) την ασφαλιστική μεταρρύθμιση και (δ) το μεταναστευτικό, την πετάξατε στον κάλαθο των αχρήστων. Ενώ και στην πρότασή μου, να αναλάβω την συγκρότηση δομής για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως δυο φορές εκλέξιμος Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Αθήνας, αρνηθήκατε εμμανώς. Και πως θα μπορούσε άλλωστε να προβείτε σε οιαδήποτε ουσιαστική μου αξιοποίηση !!! αφού αυτό θα προσέκρουε στα στενά εκλογικά συμφέροντα του προγόνου σας – γιού της γυναίκας σας, Βουλευτή και συνυποψήφιού μου στην Α΄ Αθηνών, κ-ου Μάριου Γεωργιάδη, ανθρώπου μηδαμινών επιστημονικών προσόντων, που ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΟΧΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ, αλλά ούτε ΚΑΝ ΤΕΙ !!! Επίκαιρος εδώ ο οικουμενικός μας διανοούμενος Κορνήλιος Καστοριάδης στον ιστορικό διάλογό του με τον κορυφαίο διανοητή Γιούργκεν Χάμπερμας «Ζούμε την άνοδο της ασημαντότητας, που εξαπλώνεται σαν έρημος σε όλον τον κόσμο» !!!

Αλλά και σε αυτή την λειτουργία του κόμματος, είναι έκδηλη σε κάθε επίπεδο η έλλειψη δημοκρατικής διάρθρωσης. Δεν υπάρχουν εκλεγμένα όργανα, εκτελεστική επιτροπή, πολιτική επιτροπή, πειθαρχικό, με απώτερο βεβαίως σκοπό, να χειραγωγείτε το κόμμα και να αποφασίζετε ΜΟΝΟΣ σας κατά το δοκούν, ως ελέω Θεού μονάρχης !!! Ανύπαρκτη είναι επίσης  η παραγωγή πολιτικών προτάσεων και ριζοτομικών λύσεων, για την ταχεία κοινωνική και οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας, ενώ δεν έχετε στοιχειωδώς θεσπίσει τομείς παρακολούθησης του κυβερνητικού έργου, ενάμιση χρόνο από την είσοδο της «Ένωσης Κεντρώων» στη Βουλή !!! Προφητικός παρά ποτέ ο Αλ Γκόρ, στο μνημειώδες πολιτικό βιβλίο του «Προσβολή στη λογική», «Ο δημοκρατικός διάλογος, θυμίζει το εμπορικό κέντρο μικρής επαρχιακής πόλης, που το έχει ξεπεράσει ο κεντρικός λεωφορειόδρομος, της πολιτικής επικοινωνίας».

Εν τέλει η όλη πολιτική βιοτροπία της «Ένωσης Κεντρώων» κ-ε Λεβέντη, έχει αναχθεί σε μια «μονοπρόσωπη ατομική ΣΑΣ επιχείρηση», με μόνο σκοπό, να χτίσει πολιτικό προφίλ στον πρόγονό σας – γιό της γυναίκας σας κ-ο Μάριο Γεωργιάδη – ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΛΙΓΙΣΤΟ - και να τον «σπρώξει» άχρι καιρού σε υπουργό, σε μια ενδεχόμενη σύσταση οικουμενικής κυβέρνησης, που διακαώς επιθυμείτε. Σημειώνοντας ακόμα, την ηθική σας ΑΔΥΝΑΜΙΑ να τηρήσετε τον λόγο της ανδρικής σας τιμής προς όλους τους υποψηφίους της Ελλάδας που μας δώσατε, για την εναλλακτική θητεία ανά εξάμηνο Βουλευτή. Πάλι για να μην θίξετε και αναγκάσετε σε παραίτηση από την προσοδοφόρα Βουλευτική έδρα, το ΠΡΟΓΟΝΙ σας κ-ο Μάριο Γεωργιάδη. Προσεφέρθη ο ευπρεπής Βουλευτής κ-ος Γεώργιος Καρράς – που ανεξαρτητοποιήθηκε από την  «Ένωση Κεντρώων» - να παραιτηθεί από Βουλευτής αν τηρηθούν τα εξάμηνα, αλλά για την γνωστή αιτία ΚΑΝΑΤΕ ΠΙΣΩ !!! Οι παραπάνω λόγοι λοιπόν, καθιστούν ηθικά και πολιτικά ασυμβίβαστη την παραμονή μου στο κόμμα σας και σας υποβάλλω την παραίτησή μου.

Με τιμή

Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π., συγγραφέας
Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθήνας
www.panosavramopoulos.blogspot.gr 

Ο Δήμαρχος Αθηναίων, Εμμανουήλ Κουτσικάρης

Ο Δήμαρχος Αθηναίων, Εμμανουήλ Κουτσικάρης 

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Έχοντας μεγάλη κοινωνική και οικονομική επιφάνεια, σύνδρομες της οποίας ήταν  τόσο η επαγγελματική του ιδιότητα ως φαρμακοποιός, όσο και οι μεγάλες στρεμματικές εκτάσεις που κατείχε στην περιοχή του Ελαιώνα - στο σημερινό Κορυ-δαλλό και έφεραν και το όνομα «Κουτσικάρι» - ξεκίνησε την ταραχώδη αυτοδιοικητική του πορεία, ο Εμμανουήλ Κουτσικάρης, αναλαμβάνοντας τα ηνία του Δήμου Αθηνών την περίοδο 1862-1865. Καίτοι έγινε Δήμαρχος όχι με την λαϊκή ετυμηγορία, αλλά δοτός με άνωθεν εντολή της προσωρινής κυβέρνησης που ανέλαβε τις τύχες του τόπου, την επαύριο της εκδίωξης του Όθωνα απο το στέμμα της Ελλάδος, ο Κουτσικάρης κατέλειπε ένα αξιόλογο έργο στον Δήμο.

Δοθείσης της έξαψης των πολιτικών παθών στα χρόνια της δημαρχίας του, ο Κουτσικάρης έδωσε βάρος στην δημιουργία Εθνοφυλακής, της οποίας και ηγήθηκε προκειμένου να προστατευτούν οι αστικές ελευθερίες και τα δημόσια αγαθά, που ήταν έρμαια του όχλου στις κινητοποιήσεις της εποχής. Κάνοντας μάλιστα ο ίδιος μέχρι και νυκτερινές περιπολίες. Και για τις υπηρεσίες του αυτές εκείνη την ταραχώδη περίοδο, τον τίμησε και η Β΄ Εθνοσυνέλευση και του απηύθυνε δημοσία συγχαρητήρια. Αξίζει ακόμα να σημειωθεί ότι ο Εμμανουήλ Κουτσικάρης ως δήμαρχος των Αθηναίων, υπεδέχθη τον βασιλέα Γεώργιο τον Α΄ στην Ελλάδα και του πρόσφερε εις ένδειξη τιμής και ευγενείας «τας κλείδας της Ακροπόλεως».

Στο αμιγές αυτοδιοικητικό πεδίο τώρα, ο Κουτσικάρης κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια αναγέννησης του Δήμου της Αθήνας και αφότου είχαν καταλαγιάσει τα πολιτικά πάθη της εποχής. Επιδιόρθωσε τις βλάβες και τις ζημιές που είχαν γίνει στις υποδομές της πόλης, αρδευτικό δίκτυο κ.λ.π. απο τις πορείες και τις αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις. Αποκατέστησε τον φωτισμό της Αθήνας, που ήταν έκδηλα ελλιπής και δρομολόγησε τον εκσυγχρονισμό του απηρχαιωμένου αποχετευτικού δικτύου της πόλης, που ένεκα των λιμναζόντων νερών, σοβούσε μεγάλος κίνδυνος στην πόλη, για την εμφάνιση επιδημιών και μεταδιδόμενων μολυσματικών ασθενειών.

Ο Εμμανουήλ Κουτσικάρης είδε το φως της ζωής στην Αθήνα το 1812 και απεβίωσε επίσης στην πόλη στις 27 Αυγούστου του 1865. Το έργο του στον Δήμο, έστω και μέσα απο τις μυλόπετρες των πολιτικών παθών της εποχής, αποτιμάται θετικό.

 *Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr