Άφατη κατάνυξη στον Άγιο Κωνσταντίνο Κολωνού, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Σουηδίας κ.κ. Κλεόπα

Άφατη κατάνυξη στον Άγιο Κωνσταντίνο Κολωνού,
 χοροστατούντος του Μητροπολίτου Σουηδίας κ.κ. Κλεόπα

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Σε κλίμα άφατης κατάνυξης έλαβε χώρα την προηγούμενη Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2017, η θεία λειτουργία στον Άγιο Κωνσταντίνο Κολωνού, χοροστατούνος του Επισκόπου Σουηδίας και Αρχιεπισκόπου πάσης Σκανδιναβίας κ.κ. Κλεόπα, όπου η εκκλησίας μας εόρταζε την παραβολή του Καλού Σαμαρείτου.

Διάστικτος ο λαμπροστόλιστος ναός του Αγίου Κωνσταντίνου της Λένορμαν – που φέρει πέραν του υψηλού αισθητικού του κάλλους και αγιογραφίες του απαράμιλλου μύστη της αγιογραφικής τέχνης Φώτη Κόντογλου – από τους πολυπληθείς χριστιανούς της Αθήνας, μυροβολούσε από ηθική ευωδία και ευφροσύνη, για την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη, που συνιστά διαχρονικό δείγμα ανθρωπισμού και ανθρώπινης φιλότητας, αλλά και από τα φιλόξενα αισθήματα των πιστών, για τον έξοχο ιεράρχη κ.κ. Κλεόπα, που τίμησε την παρουσία του τον ναό, αλλά και λαμπρύνει συνάμα με την ευρυδιάστατη θεολογική του συγκρότηση την Ορθοδοξία, στην μακρινή επισκοπή της Σουηδίας. Παράλληλα ξεχωριστό χρώμα στην αλησμόνητη αυτή θεία λειτουργία στον Άγιο Κωνσταντίνο Κολωνού, έδινε η χορωδία των μαθητών, που γονιμοποιούσε με την ηθική της ευγένεια, τον εορταστικό χαρακτήρα και την έξοχη κατανυκτική ατμόσφαιρα της λειτουργίας.

Και κατάφορτος από ανείπωτη ψυχική ευφορία, για την μοναδική αυτή θεία λειτουργία στον Άγιο Κωνσταντίνο, ο προϊστάμενος του ναού και Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου κ-ος Κλήμης Φιλίππου. Ένας ακαταπόνητος ιεράρχης, που με το πολυμερές κοινωνικό και ανθρωπιστικό του έργο, αλλά και την άοκνη πολιτισμική του παρουσία, έχοντας συστήσει στην έξοχη ενορία του, χορευτικό τμήμα, τμήμα αγιογραφίας, τμήμα χειροτεχνίας και υλοποιώντας παραλλήλως πλήθος ανθρωπιστικών δράσεων για τους αδυνάτους, έχει καταστήσει τον Άγιο Κωνσταντίνο της Λένορμαν, μια υποδειγματική κυψέλη ανθρώπινης θαλπωρής και πολιτισμού.

Αλλά αμφιτρύωνας της ανεπανάληπτης αυτής σεπτής λειτουργίας, υπήρξε ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Κλεόπας, που με περισσήν σεμνότητα και αγάπη – είναι εξάλλου αυτές οι ηθικές αρετές, χαρακτηριστικά της εμπνευσμένης προσωπικότητάς του – προσήλθε από την μακρινή Σουηδία, για να διακονήσει στον Κολωνό. Με το πέρας της θείας λειτουργίας ο κ-ος Κλεόπας έλαβε τον λόγο και πρωτίστως ευχαρίστησε τον Αρχιμανδρίτη κ-ο Κλήμη, που του απηύθυνε την ευγενική πρόσκληση για να χοροστατήσει, στον πάνσεπτο ναό του Αγίου Κωνσταντίνου, ενώ εξήρε την πελώρια προσφορά και το πολυμερές ανθρωπιστικό έργο του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, που λαμπρύνει με το ήθος του την ελλαδική εκκλησία. Μεθύστερα ο κ-ος Κλεόπας, ένας σπανίας αληθινά ηθικής παιδείας και ευρυδιάστατης πολιτισμικής συγκρότησης ιερωμένος, αναφέρθηκε – αφού προηγούμενα ανέλυσε τα ηθικά διδάγματα της παραβολής του καλού Σαμαρείτου -  με τον πύρινο λόγο του, στην ατίμητη πνευματική προσφορά του έθνους των Ελλήνων στην ανθρωπότητα, στην αχανή λεωφόρο του χρόνου και στην αδήριτη ανάγκη όλοι οι Έλληνες από το μετερίζι του ο καθένας, να αποβάλουμε τον φόβο και το δέος που μας έχει προξενήσει η οικονομική κατάπτωση και αναγεννημένοι από τα ιερά νάματα της τιμαλφούς ηθικά μας μήτρας της Ορθοδοξίας, να επανατροχιοδρομήσουμε την πατρίδα μας στην λεωφόρο της προόδου και της ευημερίας. Δεν χωρούν στο ευλογημένο από  τον Χριστό και προικοδοτημένο από την ιστορία γένος των Ελλήνων, τόνισε εμφατικά ο κ-ος Κλεόπας, η κατήφεια και η μιζέρια. Η Ελλάδα ζυμώθηκε στο καμίνι της ιστορίας, αντιμετωπίζοντας μυριάδες εχθρούς και επιβουλές και στέφθηκε πάντοτε νικητής, χαρίζοντας στην οικουμένη σπάνια καταπιστεύματα ήθους και πολιτισμού και αυτή την Ελλάδα, αντλώντας πίστη και ηθικές δυνάμεις από την ορθοδοξία, θα ξαναχτίσουμε και πάλι. Και το χριστεώνυμο πλήθος ξέσπασε σε θερμά χειροκροτήματα. Τελειώνοντας ο έξοχος Αρχιεπίσκοπος της Σκανδιναβίας, αναφέρθηκε διεξοδικά στα ελληνόπουλα, τον ανθό του έθνους, που πρέπει όλη η Ελλάδα παντί σθένει να στηρίξει, γιατί συνιστούν ένα ατίμητο ηθικό κεφάλαιο, επάνω στην ηθική δύναμη του οποίου, θα δρομολογήσουμε την κοινωνική και πολιτισμική μας ανασυγκρότηση.

Αντιφωνώντας τον ο ευλαβής Αρχιμανδρίτης κ-ος Κλήμης, ευχαρίστησε τον κ-ο Κλεόπα, που τίμησε με την ευγενή θεολογικά και πολιτισμικά παρουσία του τον Άγιο Κωνσταντίνο Λένορμαν και τον ίδιο προσωπικά και τον παρακάλεσε να διαβιβάσει στην μακρινή Σουηδία, αλλά και όπου αλλού διακονεί και δονείται χριστιανική καρδιά, την αγάπη και την ηθική αλληλεγγύη των Ελλήνων. Ο κ-ος Κλήμης επέδωσε τιμητικά μια αναμνηστική πλακέτα στον Αρχιεπίσκοπο Σκανδιναβίας κ-ο Κλεόπα και παρακάθισε προς τιμή του, μια σεμνή, αλλά διάστικτη από αγάπη και φιλότητα δεξίωση, στην παρακείμενη εορταστική αίθουσα του Αγίου Κωνσταντίνου. Και του χρόνου με υγεία και η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη ευγενείς Χριστιανοί και φίλοι, να φωτίζει τα ηθικά βήματά μας στην ζωή.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                         
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ηθική έξαρση στην παρουσίαση του βιβλίου «Φωτεινή, όλα είναι μνήμη», της Μαριέττας Πεπελάση !!!

Ηθική έξαρση στην παρουσίαση του βιβλίου «Φωτεινή, όλα είναι μνήμη»,
της Μαριέττας Πεπελάση !!!

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
ή Πεπελάσης


Σε ένα κλίμα ηθικής ζεστασιάς και ανθρώπινης φιλότητας, στην καλαίσθητη αίθουσα του «Ιανού» στην Σταδίου,  με την καταιγιστική παρουσία των πολυπληθών φίλων της να δίνει τον τόνο, παρουσιάστηκε την Δευτέρα 6 Νοεμβρίου, το τελευταίο βιβλίο της γλυκιάς μας – αγαπημένης θείας - Μαριέττας Πεπελάση  «Φωτεινή», που φέρει ακεραία την σφραγίδα του συγγραφικού της ετασμού και της αισθαντικής της γραφίδας. Η Μαριέττα που συνιστά μια πολυεδρική καλλιτεχνική φυσιογνωμία, πέρα από την επιτυχημένη παρουσία της ως ψυχολόγος, σκορπώντας την ψυχή της στα μονοπάτια της τέχνης, ήτοι στην σύνθεση στο πιάνο, στην δημιουργίες του ευαίσθητου χρωστήρα της στην ζωγραφική, αλλά και στο γράψιμο, με ιδιαίτερη έφεση στην ποίηση και έχοντας αφήκει τα προηγούμενα χρόνια δυνατά το αποτύπωμά της, στο πεδίο του γραπτού λόγου - με ποιητικές εκδόσεις και πεζά από τον Φέξη παλαιότερα, μέχρι τον συγκαιρινό Θανάση Καστανιώτη – μας χάρισε τώρα ένα λεπταίσθητο μυθιστόρημα, που πραγματώνει συγκλονιστικές αναδιφήσεις στα έγκατα της ανθρώπινης ψυχής. Την «Φωτεινή» !!! Ένα βιβλίο ύμνο στην εσωτερική δύναμη του ανθρώπου, αλλά και στην αέναη προσπάθειά του, να κατανικήσει της εγκαυστικές τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος και κάνοντας δυναμικά άλμα προς τα εμπρός, να βρεί τον δύσβατο δρόμο, προς την ηθική του ελευθερία και χαρά. 


Από τούτο το υλικό είναι πλασμένη και η έξοχη ηθικά «Φωτεινή», της γλυκιάς μας Μαριέττας, που υπερπηδά τους δαίμονες του τραυματικού της παρελθόντος και με περίσσεια ψυχής αίρεται νικητής στο βάθρο της ηθικής της ελευθερίας. Είναι μια γυναίκα που έχει βιώσει στην παιδική της ηλικία, την βία, την καταπίεση, τον εξευτελισμό και την ταπείνωση, αλλά πάραυτα αντλεί από το ακένωτα αποθέματα των ηθικών της δυνάμεων – που είναι και οι σταθεροί συνοδοιπόροι όπως επισημαίνει η συγγραφέας, στην προσπάθεια του καθενός μας, να γίνει κυρίαρχος στη ζωή του – και κατορθώνει να βρεί την ψυχική της ισορροπία και να προχωρήσει σταθερά και προοδευμένα στη ζωή. Αλίμονο δεν είναι εύκολο αυτό το εσωτερικό ταξίδι και δεν έχουν όλοι το κουράγιο, όπως σημειώνει εμφατικά η Μαριέττα, «να εξερευνήσουν τα βάθη της ψυχής τους και να αναμοχλεύσουν μνήμες που προκαλούν πόνο και φέρνουν στην επιφάνεια εμπειρίες τραυματικές». Η «Φωτεινή» όμως επιτυγχάνει αυτή την οδυνηρή ηθική οδοιπορία και κατορθώνει όχι μόνο να στεφθεί νικητής, μα και να γοητεύσει τις καρδιές μας, για την ανεξάντλητη εσωτερική της δύναμη. Για τούτο και αποτελεί αυτή η πανοραμική ψυχικά συγγραφική σύνθεση της Μαριέττας Πεπελάση, έναν ύμνο σε κάθε άνθρωπο, που επιχειρεί να εκθέσει τα άνθη της ψυχής του, στο φως του ήλιου και στις αστραφτερές εσωτερικές του αλήθειες. 



Ως προς την τεχνική του το βιβλίο, χαρακτηρίζεται από την πλαστικότητας της λαγαρής γλώσσας του, που με την απλότητά της, αλλά και την ηθική της ένταση, σαγηνεύει τον αναγνώστη και τον υποκινεί να διαβάσει το μυθιστόρημα απνευστί. Μα και από την αρχιτεκτονική του ευρυχωρία. Είναι «διάπλατο» το δοκίμιο, εκφραστικά ευρύχωρο και δεν στομώνει τον αναγνώστη με μακρόσυρτα γλωσσικά σχήματα, που προξενούν αναγνωστική κόπωση. Και για τούτο όσοι αγόρασαν το βιβλίο, το απόλαυσαν σαν ένα ζεστό ρόφημα, πλούσιο από το ανεξάντλητο άρωμα, της πολυτάλαντης και αισθαντικής γραφίδας της συγγραφέως Μαριέττας Πεπελάση. Την παρουσίαση του βιβλίου τίμησε πλήθος προσωπικοτήτων, από το φάσμα της τέχνης των γραμμάτων και του πολιτισμού. Διακρίναμε μεταξύ άλλων, τους ηθοποιούς Γιάννη Μόρτζο και Γιούλη Ζήκου του θεάτρου «Τέσσερις Εποχές», την συγγραφέα Ελένη Γκίκα που ήταν με την ηθοποιό Γιούλη Ζήκου, τον ψυχοθεραπευτή Βαγγέλη Γεωργακόπουλο και την σκηνοθέτρια Άσπα Τομπούλη παρουσιαστές του βιβλίου - ενώ κείμενα διάβασε ο ηθοποιός Δημήτρης Παπανικολάου και τον συντονισμό είχε η δημοσιογράφος Στέλλα Παπαδοπούλου-  τον διακεκριμένο ποινικολόγο Αντώνη Βγόντζα, τον εκδότη Θανάση Καστανιώτη που εξέδωσε και το βιβλίο, τον πολυτάλαντο σκηνοθέτη Γεράσιμο Ρήγα – που έχει την ηθική τιμή να είναι μητέρα του η συγγραφέας !!! – την καθηγήτρια του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννα Αδαμ. Πεπελάση, τον εργατολόγο Αντώνη Ν. Πεπελάση και την νομικό Ιωάννα Ν. Πεπελάση, αλλά και μια πλειάδα φίλων της Μαριέττας, που έχουν για χρόνια διασταυρώσει τα βήματά τους με την συγγραφέα, στα πεδία της τέχνης και της ψυχολογίας, στα οποία αναλώνεται.


Μαριέττα μου τα θερμά μας συγχαρητήρια ! και να συνεχίσεις απρόσκοπτα, το ευγενές ηθικά και εμπνευσμένο καλλιτεχνικά συγγραφικό σου έργο, που μας δροσίζει ατέλευτα στην άνυδρη εποχή μας !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                         
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ανερμάτιστη κυβέρνηση – δύσκολη αντιπολίτευση …

Ανερμάτιστη κυβέρνηση – δύσκολη αντιπολίτευση …

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Όσο και αν φαντάζει αντιφατικό με τα μύρια όσα «απίστευτα» συμβαίνουν, είναι δύσκολο να ασκήσεις αντιπολίτευση στην κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και τούτο διότι παρόλες τις παρουσιαζόμενες ευκαιρίες, η σημερινή κυβέρνηση με τις αλλεπάλληλες οβιδιακές της μεταμορφώσεις, δεν έχει ένα σταθερό πλαίσιο αναφοράς. Από την μια επιδεικνύει απίστευτη ανοχή στους ταραξίες και τους χούλιγκαν και από την άλλη, βγάζει σοβαρό πρόσωπο ευταξίας και τήρησης του νόμου. Από την μια κεντρικά της στελέχη, εμφορούμενα από τον ασυγκράτητο αριστερισμό τους, καταφέρονται εναντίον του   θεσμού της εκκλησίας και από την άλλη αποκαθηλώνει τον Φίλη, για να ικανοποιήσει την ηγεσία της εκκλησίας που εθίγει από τις δηλώσεις του ! Από την μια εξαγγέλλει την ανάγκη δημιουργίας κατάλληλου κλίματος, για την προσέλκυση επενδύσεων και ταυτοχρόνως είναι και σφόδρα αντιμνημονιακή ! Από την μια απαξιώνει μέσω δηλώσεων των κεντρικών στελεχών της,  τους παραδοσιακούς θεσμούς της αστικής δημοκρατίας, της εκκλησίας και του στρατού και από την άλλη, «αναδεικνύει» με έντονο τρόπο την παρουσία αυτών των θεσμών στην δημόσια ζωή …

Προφανώς δεν υπάρχει στην κυβέρνηση σταθερός ιδεολογικός προσανατολισμός, αλλά μια κυνική και γενικόλογη πολιτική θεώρηση των πραγμάτων, του στυλ «άρωμα κασετίνα, πάει με όλους και με ΟΛΑ». Ας αναλογιστεί εδώ ο αναγνώστης  την μεγάλη κυβίστηση του Αλέξη Τσίπρα, από την «επαναστατική» με το γαρύφαλλο δίκην Νίκου Μπελογιάννη – την μνήμη του οποίου ευλαβικά τιμούμε – παρουσία στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, στον Λευκό Οίκο, όπου και δήλωνε ότι «οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, διάγουν μεταπολεμικά, την καλύτερη φάση τους» !

Η «Νέα Δημοκρατία», κατηγορεί την κυβέρνηση για τις αλλεπάλληλες μεταπτώσεις της, αλλά δεν έχει υπολογίσει, πως η κοινωνία εξουθενωμένη από τα αλλεπάλληλα φορολογικά και παντός άλλου είδους εισπρακτικά χαστούκια, δεν μπορεί πλέον να παρακολουθήσει κριτικά, «τα έργα και τις ημέρες» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και η αντιπολίτευση που της ασκεί στην λογική «μα άλλα λέγατε τότε και άλλα κάνετε τώρα», δεν δυσαρεστεί παρά όσους εγκατέλειψαν τον Αλέξη Τσίπρα, μαζί με το άρμα το Π. Λαφαζάνη και τους ανάλογης αντίληψης οπαδούς της Ζωής Κωνσταντοπούλου.

Ένα βήμα πάρα πέρα, η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ διαπνέετε από έναν ασύλληπτο κυνισμό, που καμιά άλλη πολιτική δύναμη του αστικού φάσματος, δεν μπορεί να υιοθετήσει. Έτσι δεν διστάζει να χτυπήσει την «Νέα Δημοκρατία», με χτυπήματα κάτω από την μέση ή και να υποβιβάσει την ποιότητα του πολιτικού παιγνίου, στο πιο έσχατο σημείο. Τα υπόλοιπα «συστημικά» κόμματα, δεν μπορούν να διολισθήσουν τόσο χαμηλά, διότι έχουν σοβαρές ηθικές αναστολές έναντι της ελληνικής κοινωνίας, που εκπροσωπούν.  Αναπότρεπτα όμως κάποια στιγμή, από αυτόν τον ολισθηρό δρόμο που ακολουθεί η κυβέρνηση, θα πέσει. Είναι μαθηματικώς βέβαιον.

Συνακόλουθα όμως θα έχει διαχύσει έναν δηλητηριώδη κυνισμό στην ελληνική κοινωνία, που προξενεί θανατηφόρα ζημία. Γαλουχούμεθα στη λογική σαν πολίτες, ότι όλα επιτρέ-πονται και τα ύπουλα πολιτικά χτυπήματα και ότι όλη αυτή η πολιτική υποκουλτούρα, είναι αναπόσπαστο κομμάτι, της κομματικής αντιπαράθεσης. Αποδεχόμενοι και τις ιδεολογικές μεταλλάξεις σαν φυσιολογική «εξέλιξη» !!! Όμως αποτέλεσμα αυτής της παρακμής, είναι να μην αφήνεται καθόλου ζωτικός χώρος, για ηθικές πολιτικές ενατενίσεις και ελπίδες αναγέννησης της καταπτοημένης ελληνικής κοινωνίας.

Έτσι η «Νέα Δημοκρατία» υφίσταται το δίλημμα, πως θα αντιπολιτευτεί την κυβέρνηση σε ένα τόσο ολισθηρό και παρακμιακό πολιτικό πεδίο. Αρκετοί θα την προτρέψουν να μιμηθεί την ηθική διολίσθηση της κυβέρνησης, ενώ κάποιοι άλλοι θα της υποδείξουν την συνετή αντιπολίτευση του ήθους και της πολιτικής αξιοπρέπειας. Προσδοκία μας είναι να υιοθετήσει την δεύτερη δύσκολη επιλογή του ήθους και της ευπρέπειας. Γιατί είναι και η μόνη ελπίδα αναγέννησης της ελληνικής κοινωνίας …

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                         
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Καλλιρόη Παρρέν – Σιγανού

Καλλιρόη Παρρέν – Σιγανού
Η απαράμιλλη πρωτοπόρος του ελληνικού γυναικείου κινήματος

Γράφει  ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Διάγουμε μια άνευ προηγουμένου κοινωνική, πολιτισμική και οικονομική κρίση. Απέναντι σ΄αυτο το παρακμιακό κλίμα, που συντελεί στην ηθική και ψυχική μας απονέκρωση, θεωρούμε ότι το καλύτερο αντίδοτο για να μην παραιτηθούμε απο τον αγώνα ανασυγκρότησης της πατρίδας – στον οποίον όλοι ανεξαιρέτως οι έλληνες με αιματηρές θυσίες ανταποκρίνονται – αλλά και αυτής της φυσικής μας επιβίωσης, είναι η αναρρίπιση απο την ιστορική μας μνήμη, ευγενών προτύπων, που με τον πολυεπίπεδο αγώνα τους και το εμπνευστικό παράδειγμά τους, δρομολόγησαν την κοινωνική πρόοδο και εξέλιξη στην μαρτυρική πατρίδα μας. Επιλέγουμε έτσι σήμερα απο την ιστορία του κοινωνικού μας κινήματος, την πρωτοπόρο φυσιογνωμία της Καλλιρόης Παρρέν–Σιγανού, που πάλαιψε πολυμέτωπα  για την ισότητα γυναικών-ανδρών και κατόρθωσε να συντελέσει στη σταδιακή αναγνώριση όλων των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων της γυναίκας, απο την ελληνική πολιτεία.

Υπήρξε πρωτοπόρος του φεμινιστικού κινήματος στην Ελλάδα και της γυναικείας δημοσιογραφίας, ευγενής διαννοούμενος, εμπνευσμένη συγγραφέας, μα πάνω απο όλα υψηλόφρων άνθρωπος με δημοκρατικές αρχές και δρομολόγησε με την πολυεπίπεδη κοινωνική της παρουσία κοσμογονικές εξελίξεις στην χειραφέτηση της γυναίκας στην Ελλάδα και στην ισότιμη κοινωνικά αναγνώρισή της απο την πολιτεία. Ήταν η ρηξικέλευθη κριτικιά Καλλιρόη Παρρέν-Σιγανού. Είδε το φως της ζωής στην Κρήτη στα Πλατάνια Αμαρίου Ρεθύμνου, την 1-η Μαΐου του 1859. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον πνευματικής ευκρασίας και το γεγονός αυτό συνέβαλε στο να αποκτήσει μια επίζηλη μόρφωση για την εποχή της. Οπλισμένη έτσι με ένα ισχυρό θεωρητικό υπόβαθρο, αλλά και γονιμοποιώντας τις απο φυσικού της προικισμού πνευματικές της αρετές, διαμόρφωσε μια ισχυρή και πολυεπίπεδη προσωπικότητα, που της επέτρεψε, να επιχειρήσει κατακλυσμιαίες αλλαγές στις κοινωνικές δομές της ελληνικής πολιτείας. Το αν στο λυκαυγές του 21-ου αιώνα η γυναίκα έχει κατακτήσει την ισότιμη πολιτικά, κοινωνικά και επαγγελματικά αντιμετώπισή της απο την ελληνική πολιτεία, οφείλεται στη σισσύφεια προσπάθεια και στους πολυμέτωπους αγώνες που έδωσε η Καλλιρόη Παρρέν, ως αρχηγός των περίφημων σουφραζετών, για την πολιτική και κοινωνική εξίσωση της γυναίκας. Εμβόλιμα αναφέρουμε ότι το κίνημα των περιβόητων σουφραζετών που είχε εκσπάσει σε όλη την πολιτισμένη Ευρώπη, διεκδικούσε δυναμικά το δικαίωμα ψήφου για τις γυναίκες. Ο όρος σουφραζέτα (suffragette), προέρχεται απο την γαλλική λέξη «suffrage», σημαίνει δικαίωμα ψήφου και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά απο την αγγλική εφημερίδα «Daily Mail» για να στηλιτεύσει τις γυναίκες που διεκδικούσαν δικαίωμα ψήφου, περί τα τέλη του 19-ου αιώνα, με αρχές του 20-ου. Όμως καθοριστικά την δράση και την εύτολμη κοινωνικά συμπεριφορά της Καλλιρόης Σιγανού, θα επηρεάσει το ιστορικοκοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η οικογένειά της. Το 1867 λαμβάνει χώρα η αποτυχημένη εξέγερση των Κρητών εναντίων των Τούρκων, με απώτερο σκοπό την ένωση με την μητέρα Ελλάδα. Και ο πατέρας της Καλλιρόης Σπυρίδωνας Σιγανός, φεύγει με την οικογένειά του στον Πειραιά προκειμένου να αποφύγει τα δεινά που ακολουθούν το επαναστατικό εγχείρημα. Αναγορεύεται σε ηγέτιδα φυσιογνωμία των εκπατρισμένων Κρητών και εκλέγεται πρόεδρος της «Επιτροπής Κρητών προσφύγων».Έχοντας ως εμπνευσμένος άνθρωπος την φλόγα της παιδείας, εγγράφει την μικρή Καλλιρόη στην προηγμένη εκπαιδευτικά τότε «Σχολή Σουρμελή» και στην γαλλική «Σχολή Καλογραιών» για να ακολουθήσει η μαθητεία της και στο περίφημο «Αρσάκειο» της Αθήνας, απο το οποίο θα αποφοιτήσει με άριστα. Ξεκινά έτσι η θητεία της Καλλιρόης Παρρέν ως παιδαγωγού. Το 1879 αναλαμβάνει την διεύθυνση του «Ροδοκανάκειου» Παρθεναγωγείου της ελληνικής κοινότητας Οδησσού» στην Ρωσία, ενώ 5 χρόνια αργότερα επωμίζεται την διεύθυνση του «Ζάππειου Παρθεναγωγείου» της Ανδριανουπόλεως. 

Το 1886 όμως θα σηματοδοτήσει μια καίρια στροφή στην επαγγελματική και κοινωνική της παρουσία. Παραιτείται παντελώς απο το φάσμα της εκπαίδευσης, καταφεύγει για μόνιμη κατοικία στην Αθήνα και παντρεύεται τον πρωτοπόρό άγγλογάλλο δημοσιογράφο Ιωάννη Παρρέν, ο οποίος ιδρύει και το «Αθηναϊκό Πρακτορείο» ειδήσεων. Ο γάμος της με τον Παρρέν είναι κομβικής σημασίας για τον κοινωικό και επαγγελματικό εναπροσανατολισμό της Καλλιρόης. Με το υψηλό του κύρος την εξωθεί να βγεί στην δημοσιογραφία και μάλιστα να προχωρήσει και στην πολύ εύτολμη κοινωνικά για την εποχή, έκδοση εφημερίδος. Προβαίνει έτσι στις 9 Μαρτίου του 1887 στην έκδοση του ιστορικού για το γυναικείο κίνημα εβδομαδιαίου φύλλου της «Εφημερίδος των Κυριών», το οποίο συντάσσονταν αποκλειστικά απο γυναίκες, οι οποίες είχαν αποκτήσει στο εξωτερικό την κατάλληλη παιδεία για να υποστηρίξουν εφημερίδα. Μάλιστα τα δυο πρώτα φύλλα θα τα συντάξει με εργώδη προσπάθεια, αποκλειστικά η ίδια Καλλιρόη Παρρέν, υπογράφοντας με αναγραμματισμένο το επίθετό της ως Εύα Πρενάρ. Η έκδοση της γυαναικείας εφημερίδας έκανε ξεχωριστή αίσθηση, αλλά παράλληλα συσπείρωσε τα βέλη, όλων των κοινωνικά συντηρητικών δυνάμεων, που μετά βδελυγμίας αποστρέφονταν οιασδήποτε μορφής κοινωνική χειραφέτηση της γυναίκας. Μιάς γυναίκας που αντιμετωπίζονταν κοινωνικά ως «res» (πράγμα) και περιορίζονταν ο ρόλος της στην τεκνογονία και μόνο. Το πρώτο φύλλο της εφημερίδος διαβάστηκε απο την πλειονότητα των αναγνωστών της εποχής. Αγοράστηκε απο 10.000 αναγνώστες σε έναν ενεργό πληθυσμό 65.000, πολλοί εκ των οποίων ήταν αναλφάβητοι. Και δέχτηκε τους μύδρους και τους λιβέλους της πλειονότητας του ανδροκρατούμενου δημοσιογραφικά κόσμου. Ενδεικτικό είναι εδώ το καυστικό και απειλητικό σχόλιο του διευθυντή της εφημερίδος «Επιθεώρησις», ο οποίος θα γράψει «θα την συντρίψω διότι μαστροπεύει τας γυναίκας» !!! Ωστόσο υπήρξαν και φωτισμένοι άνθρωποι τότε της αθηναϊκής κοινωνίας, που στήριξαν την πρωτοπόρο Καλλιρόη Παρρέν στο εγχείρημά της και την  εμψύχωσαν να συνεχίσει την προοδευτική κοινωνικά παρουσία της. Αναμέσά τους ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς και ο πληθωρικός, σύμβολο της εποχής για τις συναισθηματικές νουβέλες του Γρηγόριος Ξενόπουλος. Μάλιστα ο Κωστής Παλαμας, θα τις αφιερώσει και ποίημα, τιμώντας τους αγώνες της για την κοινωνική χειραφέτηση της γυναίκας. Θα γράψει ο εθνικός μας βάρδος «Χαίρε γυναίκα της Αθήνας, Μαρία, Ελένη, Εύα. Να η ώρα σου. Τα ωραία σου φτερά δοκίμασε και ανέβα και καθώς είσαι ανάλαφρη και πια δεν είσαι σκλάβα πρός τη μελλούμενη άγια γη πρωτύτερα εσύ τράβα και ετοίμασε τη νεα ζωή, μιας νέας χαράς υφάντρα και ύστερα αγκάλιασε, ύψωσε και φέρε εκεί τον άντρα». Η εκδοτική πορεία της «Εφημερίδος των Κυριών» θα συνεχιστεί αδιαλείπτως για 31 συνεχή χρόνια και θα διακοπεί, μόνον όταν το 1918 η Καλλιρόη Παρρέν, θα εξοριστεί για δέκα μήνες στην Ύδρα, λόγω των πολιτικών της φρονημάτων. 

Πρός το τέλος του 19-ου αιώνα, η πρωτοπόρος φεμινίστρια θα παραστεί εκπροσωπώντας, με το υψηλό πολιτισμικό της κύρος την γυναίκα, σε διεθνή γυναικεία συνέδρια και ειδικότερα στο Λονδίνο, το Παρίσι και το Σικάγο κατά τα έτη (1888, 1889, 1893, 1896, 1900). Η Καλλιρόη Παρρέν είχε μέσα της εδραία την πεποίθηση, ότι η κοινωνική και πολιτισμική πρόοδος της Ελλάδος, θα συντελεστεί μόνον, μέσα απο την δημιουργική κοινωνική παρουσία της γυναίκας, διακηρύσσοντας «το μεγαλείο της Ελλάδος, έγκειτο στο μεγαλείο των θυγατέρων της». Και προκειμένου να δώσει την δυανατόητα θεσμικά για την κοινωνική άνοδο της γυναίκας, προχώρησε στην ίδρυση φορέων και ιδρυμάτων, μέσω των οποίων οι περιθωριοποιημένες και με κοινωνικά προβλήματα γυναίκες, θα μπορούσαν να μορφωθούν, να βρούν κοινωνική θαλπωρή και στήριξη στα σοβούντα προβλήματά τους και παράλληλα να μορφοποιήσουν την κοινωνική τους ισχύ, σε διακριτό κίνημα στην ελληνική κοινωνία, που θα τους επέτρεπε την ευχερέστερη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Πρός αυτή την κατεύθυνση ίδρυσε το 1893 την «Ένωση υπέρ της χειραφετήσεως της γυναίκας». Το 1890 το «Κυριακάτικο Σχολείο» στο οποίο παρείχετο διδασκαλία γραφής και ανάγνωσης στις ανεκπαίδευτες εργάτριες και υπηρέτριες. Το 1895 απο κοινού με την επίσης προοδευτική γυναίκα Ναταλία Σούτσου, προέβη στην ίδρυση του «Ασύλου της Αγίας Αικατερίνης», στο οποίο παρείχετο στήριξη στις ανύπαντρες μητέρες και στις κακοποιημένες εργάτριες, ενώ το 1896 ιδρύει το «Άσυλο ανιάτων γυναικών». Ακόμα το 1896 την «Μεγάλη Ένωση των Ελληνίδων» και το 1898 τον «Πατριωτικό Σύνδεσμο» μετονομασθέντα αργότερα στο γνωστό μας ΠΙΚΠΑ. Το 1895 μάλιστα θα υποβάλλει μια πολύ εύτολμη κοινωνικά πρόταση στον ίδιο τον πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη, ζητώντας την κατοχύρωση πολιτικών δικαιωμάτων για τις γυναίκες. 

Θα πρέπει όμως εμφατικά να τονίσουμε ότι η Καλλιρόη Παρρέν στους μακροχρόνιους κοινωνικούς αγώνες της για την κοινωική χειραφέτηση της γυναίκας, δεν παρασύρθηκε ποτέ σε ακρότητες και σε ανεδαφικές διεκδικήσεις, που θα ευτέλιζαν τα κοινωνικά αιτούμενα των γυναικών. Πρωτεραία επιλογή της ήταν η ισότιμη κοινωνική αναγνώριση της γυναίκας έναντι των ανδρών και όχι βεβαίως η ανεδαφική αξίωση, αναστροφής των κοινωνικών ρόλων γυναίκας και άνδρα.Για τούτο και κατόρθωσε με την σύνεση και την σωφροσύνη που την διέκρινε να πείσει και να συσπειρώσει ευρύτερες κοινωνικές μάζες πλάι στον πολυμέτωπο αγώνα της. Αντιπάλευε τον σκοταδισμό, την αγραμματοσύνη και τον κοινωνικό και επαγγελματικό αποκλεισμό των γυναικών και όχι βεβαίως την ισοπεδωτική εξίσωση των φυσικών ρόλων γυναίκας και άνδρα. Το 1911 η μεγάλη ελληνίδα προέβη στην ίδρυση του περίφμου «Λυκείου των ελληνίδων» που αποτέλεσε κυψέλη πολιτιστικής αρωγής για τις γυναίκες και συνετέλεσε προιόντος του χρόνου στην  εξύψωση του μορφωτικού τους επιπέδου, μεταδίδοντας σε όλα τα μήκη και πλάτη της ελληνικής επικράτειας τον νεολληνικό λαϊκό πολιτισμό. Και το 1912 ακολουθεί η ίδρυση του «Πατριωτικού ιδρύματος». Το 1921 η Καλλιρόη Παρρέν προχωρά στη διεξαγωγή του Β΄ γυναικείου συνεδρίου στην Ελλάδα (το πρώτο είχε λάβει χώρα στις 24 Μαίου του 1898 στην Ακρόπολη, με πρωτοβουλία της Καλλιρόης Κεχαγιά) και κατορθώνει να πείσει τον πρωθυπουργό Δημήτριο Γούναρη, να ταχθεί υπέρ της δυνατότητας ψήφου των γυναικών. Κοινωνικό αιτούμενο που σε πρώτη φάση θα επιτευχθεί μόνον για τις Δημοτικές εκλογές το 1930 και τελικά πλήρη δικαιώματα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις 28 Μαίου του 1952. Στόχο που δεν θα έχει την ηθική ευτυχία να τον χαρεί ζωντανή η Καλλιρόη Παρρέν, δοθέντος ότι θα εκδιμήσει απο την ζωή πλήρης δόξης και ημερών, μετά απο μια πολυκύμαντη και πολυσχιδή κοινωνική παρουσία στις 16 Ιανουαρίου του 1940 στην Αθήνα, προσβεβλημένη απο εγκεφαλικό επεισόδιο.

Η προσφορά της Καλλιρόης Παρρέν στο γυναικείο κίνημα και στην ευρύτερη χειραφέτηση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία, είναι αδιαφιλονίκητα πρωτοπόρος και κολοσσιαία. Έρηξε τα πρώτα σπέρματα για την διεκδίκηση των κοινωνικών δικαιωμάτων της γυναίκας και κραταίωσε στην ελληνική κοινωνία, την πίστη για την ευρυδιάστατη προσφορά της απο όποιο κοινωνικό μετερίζι και αν ανέπτυσσε δραστηριότητα. Ως μητέρα, ως παιδαγωγός, ως εργαζόμενη, ως αγωνιστής των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού μας. Και ήταν ακόμα απο τις πρώτες γυναίκες που συνέλαβαν την αξία της παιδείας, στην μακρά πορεία της γυναίκας για την κοινωνική και πολιτική της δικαίωση. Για τούτο και προέβη στην εμπνευσμένη ίδρυση κοιωνικών ιδρυμάτων, που παράλληλα με την ηθική τους στήριξη πρός τις πάσχουσες και περιθωριοποιημένες γυναίκες, ελάμβαναν ξεχωριστή ηθική μέριμνα και φροντίδα, για την πνευματική και πολιτισμική τους εξύψωση. Η Καλλιρόη Παρρέν έχοντας μια σπάνια και πολυεπίπεδη για την εποχή της παιδεία, ως διανοούμενη και βαθύτατα καλλιεργημένος άνθρωπος, κατέλειπε πολυσχιδές συγγραφικό έργο, σε πολλές ενότητες του γραπτού λόγου. Συνέγραψε μυθιστορήματα,θεατρικά έργα και οξύτατα κοινωνικού περιεχομένου άρθρα, που στηλίτευαν τις κοινωνικές στρεβλώσεις στο δεύτερο μισό του 19-ου και στις αρχές του 20-ου αιώνα. Απο τα κυριώτερα βιβλία της είναι : «Η ιστορία της γυναικός απο κτίσεως κόσμου έως σήμερον» (τρείς τόμοι, 1889), «Η μάγισσα» (1901), «Επιστολαί Αθηναίας πρός Παρισινήν», (1896-1897), «Η νέα γυναίκα» (1907, τρίπρακτο θεατρικό δράμα), «Το σχολείον της Ασπασίας» (1908), «Το νέον συμβόλαιον» (1902), «Η χειραφετημένη» (1915) κ.α. Στις 6 Ιουνίου 1992, ο Δήμος Αθηναίων έκανε τα αποκαλυπτήρια της προτομής της. Η Καλλιρόη Παρρέν, με το αδαμάντινο ήθος της, την πολυμέρεια της παιδείας της, το εμπνευστικό παράδειγμά της και την ακαταπόνητη αγωνιστικότητά της, αντίπερα στις κοινωνικές στρεβλώσεις και υστερήσεις προηγούμενων δεκαετιών μας, αποτύπωσε αδρά τον ίσκιο της, στο γυναικείο κίνημα της Ελλάδος. Για αυτό και η προτομή της κατέχει περίοπτη θέση, στον περικαλλή πρόναο της σύγχρονης κοινωνικής μας ιστορίας. 

Το παρόν κείμενό μας έχει δημοσιευθεί σε συνέχειες, στην Β΄ αρχαιότερη καθημερινή ελληνική εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ» και σε περιοδικά κοινωνικού στοχασμού.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ηθική μέθεξη στην Ιερά Μονή Πετράκη, για την εορτή των Αγίων Ασωμάτων !

Ηθική μέθεξη στην Ιερά Μονή Πετράκη, για την εορτή των Αγίων Ασωμάτων !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με ξεχωριστή μεγαλοπρέπεια και χάρη εορτάστηκε εχθές 7-11-2017, στο λαμπροστόλιστο εκκλησάκι της Ιεράς Μονής Πετράκη, η εορτή της συνάξεως των Αγίων Ασωμάτων. Των Στρατηγών Μιχαήλ και Γαβριήλ και των άλλων αγίων επουράνιων ταγμάτων. Πλήθος κόσμου έτσι από όλη την Αθήνα, συνέρρευσε στην έκπαγλης καλλονής εκκλησία της Ιεράς Μονής Πετράκη - που με την μακραίωνη ιστορία της και την ασύγκριτη ομορφιά της, συνιστά ένα από τα σπουδαία ορόσημα της πολιτισμικής και ιστορικής ταυτότητας της Αθήνας μας – για να αποτίσει ευλαβικά φόρο ηθικής τιμής, στους Άγιους Ασώματους.

Της ευλαβικής λειτουργίας χοροστάτησε ο σεπτός Μητροπολίτης Θαυμακού κ.κ. Ιάκωβος που είναι και Αρχηγούμενος εν άλλοις της Μονής Πετράκη, συνεπικουρούμενος από πλήθος ιερέων, από άλλες εκκλησίες των Αθηνών, που ήλθαν ευλαβικά για να τιμήσουν  τους κραταιούς Στρατηγούς της Ορθοδοξίας μας, Μιχαήλ και Γαβριήλ. Και ήταν ασύγκριτη η ηθική χαρά που αρδεύσαμε και η ψυχική ανάταση που λάβαμε, από την θεία αύρα των Ιερών Ταξιαρχών μας, εχθές στην Ιερά Μονή Πετράκη, που δέσποζε σαν ολόχρυσο κάστρο, με την μοναδική ομορφιά της και την ανεκλάλητη ηθικά κατανυκτική ομορφιά της. Θαρρείς πως παρέλαυναν από μπροστά σου, τα άγια επουράνια τάγματα των Ασωμάτων και σε όπλιζαν με ακένωτες ηθικές δυνάμεις, για να αντιπαλέψεις τους «Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες» της παθογενούς και τρικυμισμένης εποχής μας.

Είναι ζωντανή η Ορθοδοξία μας και όποιος δεν μπορεί να νοιώσει στα έγκατα της ψυχής του, αυτή την θεία δροσιά της, «του λείπει -όπως έλεγε ο πρωτόθρονος οικουμενικός μας ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης – το εσωτερικό βάρος». Με το τέλος της λειτουργίας, ο ευλαβικός επίσκοπος κ.κ. Ιάκωβος, διαβίβασε μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, που τόνιζε εμφατικά την αδήριτη ανάγκη, να αγκαλιάσουμε την πίστη μας και να την στεριώσουμε και με οδηγό την Αγάπη του Χριστού μας, να αναγεννήσουμε ηθικά την κοινωνία μας, που υφίσταται τις παρενέργειες, της άπωσής μας, από τον λόγο του Θεού.

Και του χρόνου με υγεία, αγαπημένες φίλες και φίλοι και οι Άγιοι Ασώματοι, να σας χαρίζουν υγεία και κάθε ηθική ευτυχία στην ζωή, σκέποντας με τις θείες φτερούγες τους το κάθε σας βήμα και την οικογένειά σας. Χρόνια Πολλά !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                         
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ευρωπαϊκή συμπαραγωγή οπλικών συστημάτων

Ευρωπαϊκή συμπαραγωγή οπλικών συστημάτων

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Έντονη υπήρξε η αντίδραση πολλών ευρωπαίων παραγόντων, για το ότι η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να δαπανήσει περί το 1 δις ευρώ για την  αναβάθμιση των F16. Η αντίδραση ερμηνεύεται με την λογική, ότι σας δανείζουμε ευρωπαϊκά χρήματα, για να αγοράζετε αμερικανικούς εξοπλισμούς ! Μάλιστα ενδεικτικό της σύγχυσης που προεκλήθη είναι το γεγονός, ότι σε ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη, δεν κατέστη σαφές, ότι η Ελλάδα δεν αγοράζει καινούρια αεροσκάφη, αλλά αναβαθμίζει τα παλαιά υφιστάμενα. Αφού φαντάζει πλέον όνειρο θερινής νυκτός για τα οικονομικά της δεδομένα, μια νέα αγορά μαμούθ του αιώνα.

Οι ενστάσεις όμως αυτές των ευρωπαίων αξιωματούχων, είναι πέραν του δέοντος προσβλητικές για την εθνική μας αξιοπρέπεια. Γιατί έστω και αν ευρισκόμεθα σε καθεστώς επιτήρησης, ο κανόνας για την λήψη τέτοιων στρατηγικών αποφάσεων, είναι το συμφέρον  της χώρας και όχι οι κρίσεις των δανειστών. Είναι αλήθεια ότι το αμυντικό μας σύστημα έχει ακόμα περιθώρια, για επενδύσεις στην άμυνα της χώρας. Και είναι αυτή η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεών μας, που έχει σαφή γνώση, τι και πόσα πρέπει να ξοδέψει η χώρα για την ασφαλή αμυντική της θωράκιση. Ωστόσο παρεισφρέει το περίφημο πολιτικό κόστος - όπως ο θόρυβος στα σήματα, για να μιλήσω με όρους ηλεκτρονικής - και διαφοροποιεί ριζικά τις αμυντικές ανάγκες της χώρας. Ένας εσμός από παραγοντίσκους, αποτυχημένους πολιτικάντιδες, συνδικαλιστές, μικροσυμφέροντα και άλλα αντίστοιχα κομματικά και πολιτικά εξαμβλώματα, καθορίζει την ατζέντα για τις αμυντικές μας δαπάνες και ροκανίζει σαν τον σκόρο, τα προβλεπόμενα εθνικά αμυντικά κονδύλια.

Όμως είναι τελείως διαφορετικό πράγμα αυτή η σαθρή επικρατούσα για χρόνια κατάσταση στο φάσμα των αμυντικών μας εξοπλισμών, από την αντικειμενική ανάγκη της χώρας, να διασφαλίσει τον αμυντικό της θώρακα, πολλώ μάλλον, σε ένα γεωστρατηγικό περιβάλλον άναρχο και ασταθές και με έναν γείτονα σαν την Τουρκία, που έχει στην ημερήσια διάταξή της διαχρονικά, την εθνική επιβουλή της Ελλάδος. Καλώς η κακώς, η Ελλάδα αποτελεί πύλη εισόδου για την Ευρώπη και είναι ο αισθητήρας της πίεσης που κάθε φορά – για ξεχωριστούς λόγους – ασκεί η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρώτα θα αισθανθούμε εμείς τις παρενέργειες από ένα προσφυγικό κύμα π.χ. στην Μυτιλήνη και πολύ μετά το Βερολίνο ! 

Στο σημείο αυτό όμως υπάρχει και μια σοβαρή προοπτική για την χώρα. Στους κόλπους της ευρωπαϊκής ένωσης, λαμβάνει χώρα τώρα, μια διεξοδική συζήτηση για την δυνατότητα κοινής συμπαραγωγής ευρωπαϊκών εξοπλισμών, αλλά και για την διεύρυνση της συνεργασίας στα ζέοντα θέματα της άμυνας και της ασφάλειας. Η χώρα ένεκα και της μακροχρόνιας «συγκρουσιακής συνύπαρξης» με την Τουρκία, έχει μια πολύ αξιόλογη εμπειρία, αλλά και προηγμένα οπλικά συστήματα και επομένως μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ανάληψη κοινών πρωτοβουλιών, για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Κεντρικός έτσι στόχος της Ελλάδας, θα πρέπει να είναι η ενεργή συμμετοχή της στο νέο αμυντικό σκηνικό που διαμορφώνεται, αλλά ταυτόχρονα και η αξίωση για προστασία των συνόρων της, από την αμυντική ευρωπαϊκή ομπρέλα, ως συνόρων της ευρωπαϊκής επικράτειας. Αν αυτός ο στόχος επιτυγχάνονταν, δεν θα παρίστατο ανάγκη να διαπραγματευθεί η Ελλάδα με τις ΗΠΑ, την αναβάθμιση των F16, μήτε και να δαπανά μεγάλα ποσά σε εξοπλισμούς.

Όμως σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν είναι ώριμη για την δημιουργία ενός τέτοιου status quo που θα ωφελούσε καθοριστικά την Ελλάδα, ούτε για να εγγυηθεί τα σύνορά μας, πολύ περισσότερο δε, για να μας διαθέσει δωρεάν εξοπλισμούς. Και επομένως μέχρι να επέλθει αυτή η ωρίμανση, η χώρα οφείλει μόνη της να αποφασίζει πόσο χρήματα και με ποιόν  τρόπο θα δαπανά, για διασφαλίσει την αμυντική της θωράκιση. Είναι βέβαιον και τοις πασι γνωστό, ότι η κατάσταση δανεισμού στην οποία ευρίσκεται η Ελλάδα σήμερα, μειώνει τους βαθμούς ελευθερίας της, στην λήψη μεγάλων αποφάσεων με οικονομικό αντίχτυπο έναντι των δανειστών. Σε καμιάν περίπτωση όμως, δεν αναιρεί την εθνική της κυριαρχία !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                         
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Ο ηθικά ευγενής, Αχιλλέας Μπουντουβής

Οι πολιτικοί άνδρες της Ηλείας

Ο ηθικά ευγενής, Αχιλλέας Μπουντουβής 

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Ανέκαθεν το έμβλημα της αριστοκρατικής ευγενείας της φυλής συνιστούσαν το ήθος, η ευπρέπεια, και η υψηλή παιδεία. Τούτα τα αδαμάντινα στοιχεία κατά αδήριτο τρόπο αποτύπωναν την λαμπρή φυσιογνωμία του Αχιλλέα Μπουντουβή. Του απαράμιλλου ηλειωτόπουλου, πλάι στην παρουσία του οποίου ροδάμισαν η δημιουργία, η πρόοδος και η πολιτική ευπρέπεια. Ενός ευγενούς ευπατρίδη που ξε-κίνησε την πολιτική του παρουσία και δραστηριοποίηση με τους καλλίτερους οιωνούς για να δώσει υψηλά δείγματα γραφής αυτής της προοπτικής και που πάραυτα έφυγε τόσο άδοξα από την ζωή, θύμα ενός επιπόλαιου αυτοκινητιστικού ατυχήματος. 

Ο αοίδιμος Αχιλλέας Μπουντουβής γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1932. Μετά τις εγκύκλιες γυμνασιακές του σπουδές, ακολούθησε πολιτικές επιστήμες, στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, σημερινό «Πάντειο» Πανεπιστήμιο. Δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά ως οικονομικός σύμβουλος σε μεγάλες επιχειρήσεις και οργανισμούς. Στα πλαίσια αυτής του της ενασχόλησης διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος του πανίσχυρου πάλαι ποτέ δημοσιογραφικού Οργανισμού Βελίδη. Ο Αχιλλέας Μπουντουβής από νεαρή ηλικία ανεμίχθη ενεργά στην πολιτική. Προικοδοτημένος με πολιτικό αισθητήριο και οξυδέρκεια, αλλά και με το θεωρητικό οπλοστάσιο μιας επίζηλης παιδείας, έδωσε το στίγμα μιας ξεχωριστής πολιτικής φυσιογνωμίας που προοιωνίζονταν ένα λαμπρό μέλλον. Έτσι ενωρίς ευρέθηκε σε προηγμένα πολιτικά περιβάλλοντα που του κληροδότησαν τα μυστικά της «πολιτικής τέχνης». Αποκορύφωμα αυτής της δραστηριοποίησης του Αχιλλέα Μπουντουβή υπήρξε η παρουσία του ως πολιτικού συμβούλου στο γραφείο του στρατάρχη Παπάγου κατά την περίοδο της πρωθυπουργικής του θητείας, όπως επίσης και η παρουσία του ως διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Στεφάνου Στεφανοπούλου την περίοδο της πρωθυπουργίας του. 

Από τις θέσεις αυτές ο Ηλείος πολιτικός πραγματοποίησε ένα λαμπρό κύκλο πολιτικών γνωριμιών και ενέγραψε τις παρακαταθήκες της πολιτικής του σταδιοδρομίας. Ωστόσο καίτοι βαθύτατα πολιτικό ον ο Αχιλλέας Μπουντουβής, δεν εφείδετο στο να ασχοληθεί – και επιτυχώς μάλιστα – με άλλες εκφάνσεις της κοινωνίας και του πολιτισμού. Σε αυτά τα πλαίσια διετέλεσε Γενικός Αρχηγός του Παναθηναϊκού στην χρυσή εποχή του Γουέμπλευ, όταν η λαοφιλής ελληνική ομάδα είχε σπάσει με τις εκπληκτικές της εμφανίσεις τα εθνικά όρια και είχε χαρίσει στον ελληνικό λαό μοναδικές και ασύγκριτες στιγμές συγκίνησης. 

Στον πολιτικό τώρα στίβο ο Αχιλλέας Μπουντουβής κατήλθε για πρώτη φορά στις εθνικές εκλογές του 1977 υπο την σκέπη της Νέας Δημοκρατίας, στις οποίες εξελέγη μάλιστα πρώτος στο ομώνυμο ψηφοδέλτιο. Πρωθύστερα την περίοδο 1974-1977 ο αείμνηστος Κωνσταντίνος  Καραμανλής τον είχε τοποθετήσει διοικητή του Οργανι-σμού Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (Ο.Α.Ε.Δ.), όπου με εμπνευσμένες και ενορατικές κινήσεις για την εποχή του, είχε δρομολογήσει την εξέλιξη και τον εκσυγχρονισμό του τόσο ευαίσθητου για το εργατικό δυναμικό της χώρας οργανισμού. Ο Αχιλλέας Μπουντουβής ομιλούσε αγγλικά. Το νήμα της ζωής όμως αυτού του ωραίου ηλειωτόπουλου επέπρωτο από τη μοίρα να κοπεί με τον πιο άδικο και άδοξο τρόπο, από ένα επιπόλαιο αυτοκινητιστικό ατύχημα. Βγαίνοντας έξω από το ξενοδοχείο «Μακεδονία Παλλάς» στη Θεσσαλονίκη όπου διεξήγοντο οι εργασίες του Β’ Πανελλήνιου Συνεδρίου της «Νέας Δημοκρατίας» – στο οποίο σημειωτέον είχε εκλεγεί μέλος της κεντρικής επιτροπής του κόμματος- παρασύθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο και σκοτώθηκε επι τόπου, κλείνοντας τον κύκλο μιας πολυσήμαντης πολιτικής και κοινωνικής σταδιοδρομίας. Μπορεί όμως το σύμφυτο με το θάνατο στοιχείο της ανθρώπινης φθοράς, να επικαλύψει το φέγγος μιας τόσο ευγενικής και απαστράπτουσας φυσιογνωμίας όπως αυτής του απαράμιλλου Αχιλλέα Μπουντουβή ; Προφανώς όχι … !!! 

Κλείνοντας σημειώνουμε, ότι ο αείμνηστος Αχιλλέας Μπουντουβής, υπήρξε αγαπημένο «παιδί» και επιστήθιος φίλος του αοίδιμου ευπατρίδη, αναγεννησιακού για την σπάνια παιδεία του πολιτικού, αλλά και προέδρου της «Νέας Δημοκρατίας» Ευαγγέλου Αβέρωφ. Στις φωτογραφίες, ο αξέχαστος Αχιλλέας Μπουντουβής, στον γάμο του με κουμπάρο τον πρόωρα χαμένο και αξιαγάπητο επιχειρηματία Θόδωρο Βαρδινογιάννη, τον αλησμόνητο πρόεδρο της «Νέας Δημοκρατίας» Ευάγγελο Αβέρωφ, την κόρη του πάλαι ποτέ πανίσχυρου στο φάσμα του τύπου στην Βόρειο Ελλάδα, μεγαλοεκδότη Βελίδη και στην Ηλεία, με τον επίσης πολύ αξιόλογο Βουλευτή Ηλείας, αείμνηστο Νίκο Κοντογιαννόπουλο, σε εκδήλωση Αγιασμού στην Ηλεία.

Το κείμενο και οι φωτογραφίες του παρόντος άρθρου, είναι από το βιβλίο μας  «ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ, Πάνος Ν. Αβραμόπουλος» και υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα. Απαγορεύεται η αναδημοσίευσή τους, δίχως την έγγραφη άδειά μας.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                       
www.panosavramopoulos.blogspot.gr